KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2014/18265 E., 2015/860 K.·Mahkemesi :sulh Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Ocak 2015
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada .... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/02/2014 tarih ve 2011/646-2014/140 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakim..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı ...'ın müvekkili bankasından kredi kullandığını, diğer davalının kredi sözleşmesini kefil sıfatıyla imzaladığını, kredi borcunun ihtarname tebliğine rağmen ödenmediğini ileri sürerek, 3.752,93 TL anapara, 60.785,27 TL faiz ve 3.039,26 TL BSMV olmak üzere toplam 67.577,46 TL'nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... davaya cevap vermemiştir.
Diğer davalı vekili, asıl borçlunun davacı bankadan kredi kullanmadığının... Ağır Ceza Mahkemesi kararı ile tespit edildiğini, davaya konu borç ilişkisi kurulmadığından müvekkilinin de sorumlu olmadığını savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, banka çalışanlarının dava dışı......'nin kendi adına aldığı kredileri çalışanlar adına alınmış gibi gösterdikleri, bu çalışan yanında başka bir çalışanı da kefil olarak gösterdikleri, banka personelinin krediler ödenmediği halde ödenmiş gibi işlem yapmaları nedeniyle zimmet suçundan yargılandıkları, krediyi dava dışı şirketin kullandığının sabit olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2014/18265, K. 2015/860, 22 Ocak 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama