Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/18285 K.2015/2788

Taraflar arasında görülen davada ... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/05/2014 tarih ve 2013/75-2014/146 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1979 yılından bu yana kuyumculuk sektöründe ... ismiyle faaliyet gösteren bir şahıs firması olduğunu, ''...'' markasının tescili için yaptığı başvuruya davalı tarafından "... " tescilli markası mesnet göstererek yaptığı itirazın diğer davalı ... tarafından kabul edilerek müvekkili başvurusunun reddedildiğini ileri sürerek, ... kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekilleri ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının ''...'' şeklindeki başvuru markası ile davalının tescilli ''...'' markasının 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında benzer oldukları, aynı ve/veya benzer türden mal ve hizmetlerde kullanılmaları halinde markaların halk tarafından karıştırılma ihtimalinin yüksek olduğu, davacı markasının emtia listesinin tamamının davalı markasının emtia listesi ile “aynı/aynı tür” olduğu, ... kararının iptali koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.