Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/18372 K.2015/5352

Taraflar arasında görülen davada ... 18. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31/12/2013 gün ve 2013/276-2013/345 sayılı kararı onayan Daire’nin 11/06/2014 gün ve 2014/5819-2014/11161 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete nakliyat sigortasıyla sigortalı bulunan dava dışı ... A....nin ihraç ettiği tekstil malzemelerinin Türkiye'den Tunus'a nakliyesi işinin davalı ... tarafından üstlenildiğini, taşımayı ... plakalı araçla gerçekleştiren alt taşıyıcı ... A....nin 27/05/2009 tarihinde taşınan eşyanın İtalya'da çalındığından bahisle malları alıcısına teslim edememesi üzerine sigortalı şirkete 43.293,54 Euro tazminat ödemesi yapıldığını, müvekkilinin bu şekilde sigortalının haklarına halef olduğunu, zarardan davalıların sorumlu bulunduğunu ileri sürerek 88.678,16 TL'nin 27/05/2009 tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, dava konusu olayda alt taşıyıcıya ait tırın İtalya'da silahlı gasp olayına uğraması sonucunda emtianın çalınmış olması nedeniyle emtianın teslim edilemediğini, bu olayda taşıyıcıya izafe edilebilecek herhangi bir kusur ya da sorumluluğun söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili, ...'nin 17/2. maddesi gereğince taşıyıcı firmaların tazminat sorumluluğuna gidileyemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.