Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/18551 K.2015/682

Taraflar arasında görülen davada...... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/10/2013 tarih ve 2010/296-2013/417 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı şirket temsilcisi tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi........ tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin dava dışı belediyenin gerçekleştirdiği işlerde kullanılmak üzere araç kiralama hizmet alım işi ihalesini aldığını,.... firma niteliğinde olmak üzere de müvekkili ile 06.06.2008 tarihli sözleşme ile anlaştığını, sözleşmeye göre kendi aralarında toplam hak edişten %15 komisyon kesileceği, mazotun davalı şirkete ait olacağı ve mazot fiyat farkına karışmayacağı, sigorta primleri ile gecikme zamlarının davalı şirkete ait olacağının kararlaştırıldığını, davalının sözleşmeye aykırı davranarak müvekkiline ödemede bulunmadığını belirterek şimdilik 8.000,00 TL alacağın hakediş tarihinden itibaren hesaplanacak yıllık reeskont faizi ile birlikte davlıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket temsilcisi, davalının sözleşme olarak belirttiği belgenin muhatabının belli olmadığını, belgenin sahte olduğunu, taraflar arasında işçi/işveren ilişkisi bulunduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı şirket ile dava dışı belediye arasında 2008 yılında personel ve ekipman taşınması amacıyla sözleşme imzalandığı, bu sözleşmeye dayanılarak davacı ile davalı şirket arasında..... anlaşması yapılarak hakediş tutarı üzerinden KDV hariç %15 iskonto ile anlaşılarak davacıya ait araç ile sözleşme gereği taşıma işinin yapıldığı, davacının davalıdan toplam 19.439,41 TL tutarında alacaklı olduğu,

davalı şirket temsilcisinin taşeronluk sözleşmesinin sahteliği ve davacının kendisinin asgari ücretli çalışanı olduğu yönündeki iddialarını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 19.439,00 TL alacağın 8.000,00 TL'sinin dava tarihinden, bakiye kısmının ise ıslah tarihi olan 09/05/2013 tarihinden itibaren işleyecek yıllık reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket temsilcisi temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı şirket temsilcisinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.