Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/18620 K.2015/8841

Taraflar arasında görülen davada Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/10/2013 tarih ve 2011/977-2013/564 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi her iki taraf vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin R.K.M ibaresini 25.sınıfta tescil ettirmek amacıyla T.P.E.'ye 2005 39502 numarası ile başvurmuş ve tescil talebi uygun bulunarak R.K.M markasının 04/05/2007 tarihinden itibaren tescil edilmiş olduğunu, davalı tarafın ise İstanbul'da giyim üzerine faaliyette bulunan bir şirket olup birçok defa davacıya ait olan RKM ibaresi ile ilgili 25. sınıfta başvuru yapmış ise de başarılı olmadığını, ancak son olarak 28/01/2009 tarih ve 2007 29821 kod numarası ile RKM ibaresinin yanına R. ibaresini eklemek suretiyle RKM R. ibaresini 24, 25.sınıfta tescil ettirdiğini,

davalının buna rağmen şirket ürünlerinde kendi markasını değil davacıya ait olan RKM ibaresini tek başına kullandığını, davalının bu kullanımının müvekkilinin marka hakkını ihlal ettiğini ve iltibasa yol açtığını, bu hali ile davalının adına tescil aldığı RKM R. markasının 556 sayılı KHK 42-1/a maddesi kapsamında daha önce aynı veya aynı türdeki mal ve hizmetle ilgili olarak tescil edilmiş olan davacıya ait RKM markasının aynı olarak kabul edilmesi gerektiğini,

davalı şirketin kendi adına tescilli markayı tescilli hali ile kullanmayarak markanın ayırt edici unsuru olan RKM ibaresini kullanmasının hem 556 sayılı KHK anlamında markaya tecavüz hem de TTK anlamında haksız rekabet oluşturduğunu, davacının kötüniyetli olduğunu ve müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek,

davalı firma adına 28/01/2009 tarih ve 2007 29821 tescil numarası ile tescilli RKM R. markasının hükümsüzlüğüne, davalı firmanın kullanımının davacının tescilli marka hakkına tecavüz ve TTK anlamında iltibas oluşturduğunun tespiti ile davalının haksız kullanımının davacıyı zarara uğrattığından 10.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsili ile hüküm özetinin ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacıya ait "R.K.M." markasının TPE nezdinde 2005 39502 tescil nolu 16/09/2005 koruma tarihli 25. sınıfta tescilli marka olduğu, davalıya ait "R K M RUKİM" markasının TPE nezdinde 2007 29821 tescil nolu 01/06/2007 koruma tarihli 25. ve 24. sınıflarda tescilli marka olduğu, davacı markasında R.K.M. ibaresinin görsel bakımdan hakim unsur olarak yer aldığı, alt tarafında yer alan R.

K.M. isimlerinin kısaltmasından oluştuğu, davalı markasının ise RKM R.ibaresinden oluşmakta olup markada RKM ibaresinin hakim unsur olarak kullanılmakla birlikte bu ibare görsel algı yönünden önem taşıyan markanın baş tarafında yer aldığı, markalarda aynı renk kullanıldığı (kırmızı-mavi), davacı markasında harfler arasında yer alan nokta işaretlerinin davalı markasında yer almamasının görsel bakımdan farklılık yaratacak nitelikte olmadığı, işitsel bakımdan ise her iki markanın da "rekame" olarak söylendiği, her iki kelimenin de işitsel anlamda aynı şekilde telaffuz edildiği,

her iki markanın görsel-işitsel ve kavramsal olarak ayniyet derecesinde benzer olduğu, davalı markasında yer alan R. ibaresinin benzerliği yok edecek nitelikte bulunmadığı, tescilli sınıflar açısından yapılan incelemede ise davacı markasının 25.sınıfta, davalı markasının ise 24. ve 25. sınıflarda tescilli olduğu,

tescilli sınıfların ağırlıklı olarak tekstil ürünlerini içermesi nedeniyle ortalama tüketiciler nezdinde karıştırma ihtimalinin yüksek olduğu gerekçesiyle, davalı markasının tescilli tüm sınıflarda hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, davalı şirketin üretmiş olduğu ve piyasaya arz ettiği ürünlerde markası RKM R. olmasına rağmen RKM ibaresini baskın olarak kullandığı, tescilli bir markanın, tescilli bir başka markaya tecavüz etmesinin hukuken mümkün olmadığı gerekçesiyle davacı tarafın markaya tecavüz ve bu isteme bağlı olarak maddi ve manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, her iki taraf vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, her iki taraf vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.