KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2014/187 E., 2014/18822 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 2 Aralık 2014
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/09/2013 tarih ve 2013/81-2013/665 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 02/12/2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av...dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının, müvekkilinden tahsil ettiği parayı iade etmediğinden aleyhine Almanya Memmingen Eyalet Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nde alacak davası açtığını, açılan bu davaya ilişkin kararın 04/02/2013 tarihinde kesinleştiğini ve davalıya 28/01/2011 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiğini ileri sürerek, anılan kararın tanınmasına ve tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili,yabancı ilamın kesinleşmediğini, savunma haklarının ihlal edildiğini, kamu düzeni kurallarına aykırı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, dosya kapasamına göre, dava dilekçesi ve ilamın diplomatik yolla Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkiler Genel Müdürlüğü tarafından davalıya tebliğ edildiği, davalının savunma hakkı kısıtlanmadan yargılama yapıldığı, tenfizi istenen ilamın Türk kamu düzenine açıkça aykırı bir özelliğinin bulunmadığı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2014/187, K. 2014/18822, 2 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama