Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/18829 K.2015/5328

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/07/2014 tarih ve 2013/180-2014/395 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla,

dava 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı-karşı davalı vekili, davalı şirket adına 2011/07129 sayı ile tescilli endüstriyel tasarımın müvekkili şirket adına DM/073786 sayı ile tescilli ve Türkiye'de uzanmış endüstriyel tasarımına ayniyet derecesine varacak şekilde benzer olup müvekkili şirketin tescil tarihinden yaklaşık 1.5 yıl sonra tescil edildiğini, davalının tescil tarihi 25.11.2011 iken müvekkili şirketin tescil tarihinin ise 09.04.2010 olduğunu ileri sürerek, davalı adına tescilli 2011/07129 sayı ile tescilli endüstriyel tasarım belgesinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiş olup, karşı davanın ise reddini istemiştir.

Davalı-karşı davacı vekili, davacı adına tescilli 073786 nolu tasarımın tescil tarihinden yaklaşık 17 ay önce resmi yayınlanan PÜ 2008 tescil tarihli tasarımdan alıntılar içerdiği ve benzediğini, zira davacının tasarımı üretmeden çizimleri ile patent aldığını ve yaklaşık bir yıl sonra ayna üretimi ile beraber özellikle sağ aynada regülasyon gereği görüşleri alamayınca teknik hata yaptığının farkına vardığını ve NZN1022 PU (19.11.2008) aynaya benzer bir şekilde problemini çözdüğünü,

müvekkilinin ise poliüretan aynasını plastiğe çevirdiğinin tüm belgelerle sabit olduğunu,müvekkili şirketin patentini aldığı ya da alamadığı tüm aynalarını ve tasarımlarının taklit edilmesinden dolayı tüm yurt içi ve yurt dışı firmalara hoşgörü ile yaklaştığını, çünkü otobüs aynası tasarımında tasarımcının tasarımı geliştirme açısından çok fazla seçeneğinin bulunmadığını, her iki tasarımında otobüslerde arka görünümü göstermek amacı ile tasarlanmış dikiz aynaları olduğunu, davacıya ait tasarımın dünyanın her yerinde bulunan otobüs aynaları ile benzer olduğu,

yani çok daha önceden kamuya sunulduğu,yenilik ve ayırt edicilik niteliğini taşımadığnı ileri sürerek davacının davasının reddine ve davacı adına kayıtlı 073786 sayılı endüstriyel tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı (karşı davacı) adına tescilli 2011/07129 sayılı tasarım ile davacı (karşı davalı)

adına tescilli DM 073786 sayılı endüstriyel tasarımın karşılıklı olarak itiraza ve davaya mesnet gösterilen taraf delilleri üzerinden yapılan incelemesi sonucunda, birbirleri karşısında yeni ve ayırt edici olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle asıl ve karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.