Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/18933 K.2015/4395

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 51. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 27/03/2014 tarih ve 2010/560-2014/151 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, özerk ve sorumluluğu sermayesi ile sınırlı bir kamu iktisadi kuruluşu olan müvekkilinin 15.04.2003 tarihinde Sancak 1 isimli gemide çıkan yangına İstanbul İtfaiyesinin müdahalesi yetersiz kalınca iki adet romörkör ile hizmet vererek yangının söndürülmesi faaliyetine katıldığını, böyle bir görevlerinin bulunmadığı halde 44.208 USD karşılığı 70.241 TL tutarında masraf yaptığını, can ve mal güvenliğinin Devlet tarafından korunması gerektiğini ileri sürerek 70.241 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Hazine vekili, olayda hizmet alan ve hizmet verenin belli olduğunu, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, toplum yararı, genel yarar düşüncesi ile limanların idaresinden, iyi halde tutulmasından, ilgili bütün liman işlemlerinin yapılmasından ve limanlarda umumi emniyet ve inzibatın temininden hükümetin sorumlu olduğunun mevzuatta düzenlendiği, büyük yangınlarda sivil savunmayı fiilen tahakkuk ettirmekte mülki idare amirlerinin sorumlu kılındığı, afetlere ve yangına karşı koruma tedbirlerinin alınmasını isteme hususunda valilere genel bir yetki verildiği, genel hayata etkili olabilecek yangına müdahale edilmesinde kamu yararı görüldüğü,

beş gün aralıksız süren bir söndürme/soğutma çalışması sonucu ancak kontrol altına alınan bu yangının büyüklüğü gözetildiğinde olay yeri itibari ile bütün İstanbul için can ve mal güvenliği bakımından çok büyük bir tehlike oluşturduğu,

gemi kurtarma konularında tekel olarak hizmet veren ve bir kamu iktisadi kuruluşu olan davacının yetkili makamlarca verilen emir üzerine Sancak 1 gemisindeki yangın söndürme/soğutma faaliyetlerine giriştiği, yağ ve yakıt faturaları, harcama çizelgeleri, personel fazla mesai ücretleri çizelgesi, pilotaj, römorkör, barınma, tatlı su ve alık hizmetleri ücret tablosunda gösterilen giderlerin normal ve kadri marufunda olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 70.241,00 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir. 2- Ancak 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca Hazine yargı harçlarından muaf olduğu halde yazılı şekilde davalı Hazinenin harçtan sorumlu tutulması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nın 438/7 maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.