KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2014/1899 E., 2014/4912 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Mart 2014
Karar Metni
280 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada verilen 01/11/2011 gün ve 2011/44-2011/248 sayılı kararı onayan Daire’nin 11/11/2013 gün vesayılı kararı aleyhinde davalı şirket vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin iç mekan aydınlatma sektöründe faaliyet gösterdiğini, müvekkili adına nolu aydınlatma armatürü endüstriyel tasarım başvurusuna davalı şirketin itirazı nedeni ile başvurunun tarafından iptal edildiğini, kararın hukuka aykırı olduğunu, davalı şirket adına tescilli tasarım ile müvekkil başvurusunun farklı olduğunu ileri sürerek, 29.11.2010 tarihli kararının iptalini, dava konusu tasarımın müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı şirket vekili, müvekkiline ait tasarımın taklit edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, dava konusu tasarımın davalı tasarımları karşısında yeni ve ayırt edici nitelikte olduğu, dosya kapsamında davacı tasarımının mutlak yenilik kriterini karşılamadığına dair bir emare hıılunmadığı gibi tasarımın harcıalem olduğunun kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kabulü ile kararının iptaline dair verilen kararın davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 11.11.2013 günlü ilamıyla onanmıştır.
Davalı şirket vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı şirket vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2014/1899, K. 2014/4912, 13 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama