Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/19010 K.2015/3931

Taraflar arasında görülen davada Hatay 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 15/04/2014 tarih ve 2014/312-2014/230 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin ticari işleri nedeniyle müvekkilinden 55.000,00 TL nakit para aldığını ve bunun karşılığında 18/03/2009 tarihli 55.000,00 TL bedelli çeki keşide ederek müvekkiline verdiğini, çekin bankaya ibrazında karşılığının olmadığının anlaşıldığını, davalının ödeyeceğine ilişkin taahhüdü nedeniyle banka tarafından yazılan karşılığı yoktur yazısının iptal edildiğini ileri sürerek, 55.000,00 TL’nin temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, çekin zamanaşımına uğradığını ve davacı ile müvekkili arasında herhangi bir ticari ilişkinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak, davaya konu çek ile ilgili davalının temel ilişkiye dayandığı, davalının savunmasında temel ilişkiyi reddettiği, davacı tarafından Mehmet Dikkaya ile davalı arasındaki temel ilişkinin ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.