Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/19099 K.2015/6193

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/05/2013 gün ve 2010/672-2013/119 sayılı kararı onayan Daire’nin 30/06/2014 gün ve 2014/4202-2014/12373 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, davacı Ş. Ç.'un 1998 yılında davalı bankanın E. Şubesi nezdinde döviz hesabı açtırdığını, 2001 yılında hesapların davacı eşi E. Ç. ile birlikte müşterek hesaplara dönüştürüldüğünü, davacı Şinasi'nin rahatsızlığının artması nedeniyle eşi ile birlikte tedavi olmak amacıyla ABD'ye gittikleri bir dönemde oğulları O. E. Ç.'a 120.000 USD para lazım olması nedeniyle bir talimat yazması ve bu talimat ile O.

E. Ç.' un davalı bankanın E. Ş.'ne gidip, hesapta bu miktar para olmadığını öğrenmesi üzerine, yapılan incelemede hesapta bulunması gereken 300.000 USD civarında bir paranın bulunmadığının belirlendiğini, paranın sahte ve usulsüz talimatlarla sekreter Filiz Denizözer'e ödendiğini ileri sürerek, ıslah dilekçesi ile birlikte 96.200 USD'nin ödeme tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu işlemlerden davacı tarafın haberdar olup, müvekkili bankanın kusur yada sorumluluğu bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, Dairemizin bozmaya uyularak, davanın reddine dair verilen karar, davacılar vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır. Bu kez davacılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.