Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/1910 K.2014/8651

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 28.05.2013 tarih ve 2011/213-2013/92 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil şirketin zayıflatıcı, teskin edici, müshil etkili, sindirimi kolaylaştırıcı özellikler taşıyan bitkisel çaylar, çeşitli kepek ve yulaf gevrekleri gibi kahvaltılık tahıl ürünler, meyveden mamul şeker, reçel ve marmelatlar, esmer şeker, polen, sarımsak, kuşburnu gibi bitkisel tabletler ürettiğini, 116629 kod numaralı “şekil+DOĞA” markasının tanınmış marka olduğunu, sunulan delilerin markanın tanınmışlığını ispatladığını ancak davalı TPE tarafından delillerin yeterince incelenmediği,

markanın yurt içi ve yurt dışında yaygın bir alanda kullanıldığını, doğal ve katkısız ürünler söz konusu olduğunda tüketicinin “DOĞA” markasını anımsadığını ileri sürerek, TPE YİDK 2007-M-5964 sayılı kararının iptaline ve müvekkili markasının tanınmış marka olduğunun tespitine karar verilmesi talep edilmiştir.

Davalı TPE vekili, davacı markasının 556 sayılı KHK'nın 7/1-i ve 8/4 maddeleri anlamında tanınmış marka olmadığını, kurum işlemlerinin yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, Diremiz bozma ilamına uyularak, bilirkişi raporları ve dosya kapsamına göre, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamı sonrasında alınan ilk bilirkişi raporunda dava konusu 116629 sayılı “DOĞA+şekil” ibareli markanın tescilli olduğu 03. ve 05. sınıf emtialarda yer alan mallar açısından tanınmış olduğu, bu tanınmışlığın 29. sınıfta yer alan bir kısım ürünlere de sirayet ettiği, 29. ve 30. sınıftaki sair emtialar yönünden refleks olarak davacı markasının akla geleceğini söylemenin mümkün olmadığı ifade edilmiş, ek raporda markanın tescilli olduğu 03. ve 05. sınıf emtialarda yer alan mallar açısından tanınmış olduğu hususundaki görüş tekrarlanmıştır. Daha sonra alınan bilirkişi raporunda ise, davacının

tanınmışlık tespit talebinde hukuki yararının bulunmadığı, davacı markasının marmelat, reçel, müsli bar, yulaf gevreği ve bitkisel çay emtiaları bakımından kullanıldığına dair dosyada delil bulunduğu, davacı markasının kullanımını konu alan delillerin 2003 yılına ilişkin olduğu, sınırlı bir tanıtım faaliyeti olduğu, diğer delillerin genellikle davacı firmayı kuran kişiyle ilgili olduğu ve/veya doğal ürünlerden bahseden haberler olduğu, tüm bu delillerin, gıda emtiaları bakımından ayırt edici niteliği çok zayıf olan davacı markasının tanınmışlığını sağlama bakımından yeterli olmadığı yönünde görüş bildirilmiştir.

Hal böyleyken, mahkemece itibar edilen raporun hangisi olduğu karar yerinde gösterilmeden ve Dairemiz bozma ilamı sonrasında alınan ilk bilirkişi raporuna neden itibar edilmediği gerekçeleri belirtilmeden, bilirkişi raporlarının denetime ve hüküm kurmaya yeterli nitelikte görüldüğü ifade edilmek suretiyle karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.