KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2014/19195 E., 2015/6492 K.·Mahkemesi : Bakırköy 2. Fikri Ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Mayıs 2015
- Tarihi
- 15/01/2014
- Numarası
- 2013/139-2014/3
Karar Metni
279 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/01/2014 gün ve 2013/139-2014/3 sayılı kararı onayan Daire’nin 23/09/2014 gün ve 2014/5701-2014/14302 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin TPE nezdinde tescilli "A." ve "A. C." markalarının bulunduğunu, "A." ibaresinin aynı zamanda müvekkilinin ticaret unvanı olduğunu, davalının iş yerinde yapılan tesbitte, davalının herhangi bir yasal hakka dayanmaksızın iş yerinin girişinde, vitrininde, reklam tanıtım vasıtalarında "A." ibaresini, yetkili bayi izlenimi verecek şekilde kullanıldığının tespit edildiğini ileri sürerek, davalı eyleminin marka hakkına ve ticaret ünvanına tecavüz, haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, durdurulmasına, sonuçlarının ortadan kaldırılmasına, 10.000,00 TL maddi, 10.000,00TL manevi tazmintın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini toplam 20.000,00 TL'ye çıkarmıştır.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2014/19195, K. 2015/6492, 7 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama