Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/1953 K.2015/850

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/12/2012 tarih ve 2011/440-2012/267 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı Banka ve ihbar olunan ... vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 20/01/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ...davalı... vekili Av.... ve ... Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 104.944 USD cinsinden döviz mevduatının....'nin....

Şubesi'nde değerlendirilmekte iken banka yetkililerince daha yüksek faiz verilen özel bir hesap çeşidi olduğundan bahisle off shore hesap türüne yönlendirildiğini, müvekkiline verilen hesap cüzdanında ...... şerhi ve banka yetkililerinin müşterek imzasının yer aldığını, davalı bankanın likidite sıkıntısı içine düşmesi ve bankanın Bankalar Kanunu'na aykırı eylem ve işlemleri nedeniyle banka yönetimine ... tarafından 21.12.1999 tarihinde el konulduğunu, daha sonra önce....ile daha sonra da ....(....) ile birleştirildiğini,

davalı bankanın güveni kötüye kullanarak ve iki banka arasındaki organik ve fiili ilişki yanında isim benzerliğini de kullanarak aldatıcı ve yanıltıcı çabası sonucu müvekkilinin mevduatının off shore banka hesabına aktarıldığını, müvekkilinin bu şekilde zarara uğratıldığını ileri sürerek müvekkili tarafından davalı bankanın ....

Şubesi'ne yatırılan ve hesap cüzdanında yazılı 24.11.1999 vade başlangıç tarihi itibarıyla 104.934 USD miktarına ulaşan paranın davalı bankadan hükmen tahsiline, alacağa paranın bankaya yattığı 24.11.1999 tarihinden fiili ödeme tarihine kadar yıllık %25 net faiz uygulanmasına, bu talebin kabul görmemesi halinde vade sonuna kadar %25 net akdi faiz, vade sonundan fiili ödeme tarihine kadar da 3095 Sayılı Kanunun 2/son fıkrası hükmü gözönünde tutularak aynı Kanunun 4/a. maddesi gereğince faiz uygulanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, işbu davada zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin geçtiğini, davacının serbest iradesiyle daha fazla faiz getirisi sağlayan bir yatırım alternatifi olan kıyı bankacılığını tercih ettiğini, müvekkili banka tarafından bilgisi dışında işlem yapılmasının ve iradesinin yanıltılmasının söz konusu olmadığını, müvekkili bankanın... nezdindeki mevduatları için herhangi bir garantisinin bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davacı tarafından davalı bankanın..... Şubesi'ne, .....'de 23.11.1999 tarihinde yıllık %25 faizli, 35 gün vadeli, 29.12.1999 vade sonlu, 104.944 USD tutarında vadeli döviz tevdiat hesabı açılmak üzere hesap açma talimatı verildiği, 23.11.1999 tarihinde 104.944 USD havale tutarının .... Off ....'in daval...nezdindeki 1464 numaralı hesaplarına alacak geçtiği, davacı tarafından yapılan havale

işlemi ve açılan Off Shore hesabının bizzat davacının istek ve iradesine mukabil imza ile açılmış ise de davalı banka tarafından....ye gönderilen paraların aslında fiilen Kıbrıs'a aktarılmadığı, davacının mevduat alacağının davalı banka tarafından dolambaçlı yollardan.... ait şirketlere geri dönmeyecek şekilde usulsüz şekilde kredi kullandırılmak suretiyle tüketildiği, uyuşmazlığın havale görünümlü mevduat toplama olarak değerlendirilmesinin gerektiği, bir güven kurumu olarak faaliyet gösteren davalı bankanın müşterisi olan davacıyı bu durumu bilerek Off Shore'a yönlendirdiği,

bu nedenle davacının dava konusu bedeli tahsil edememesinden davalı bankanın da sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 104.944 USD'nin 24.11.1999 tarihinden itibaren 3095 Sayılı Yasa'nın 4/a maddesi gereğince USD döviz faizi işletilerek davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı Banka ve ihbar olunan ... vekili temyiz etmiştir.

1- Temyiz isteminde bulunan ... davada ihbar olunan konumunda olup, ihbar eden tarafın temsilcisi olarak davaya katılmamıştır. Karar başlığında davalı olarak gösterilmemiş, aleyhine de hüküm kurulmamıştır. Ayrıca HMK'nın 66. maddesi gereğince tahkikatın sona ermesine kadar fer'i müdahale talebinde bulunmayan ...'nin fer'i müdahil sıfatı da bulunmamaktadır. O halde, ihbar olunan ... vekilinin kararı temyiz etmede hukuki yararının olmadığı anlaşılmakla, ihbar olunan vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davalı banka vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve davalının sorumluluğunun BK'nın 41, 55 ve TTK'nın 336'ncı maddelerinden kaynaklanmasına, davacı zararının off shore bankasından tahsil etme olanağının kalmadığının anlaşıldığı andan itibaren zamanaşımı süresinin başlamasının gerekmesine göre, davalı banka vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Dava, banka hesabındaki paranın tahsili istemine ilişkindir. Uyuşmazlık konusu hesabın açılmasını teşvik eden ....’nin 22.12.1999 tarihinde ...’ye devir olunduğu, 26.01.2001 tarihinde ise .....ile devren birleştirildiği, yine ... ile ..... (sonraki unvanı ..) arasında yapılan 09.08.2001 tarihli hisse devir sözleşmesi ile külli halefiyet prensipleri çerçevesinde bu banka ile birleştirildiği,

anılan sözleşmenin 6.13 maddesi uyarınca bankanın devir tarihinden önceki döneme ait olması kaydıyla, devir alan bankanın maruz kalabileceği her türlü taleplerden doğacak tüm yükümlülükten ve bunlara ilişkin olarak mahkemelere intikal etmiş bulunan dava, takip ve benzer işlemlerin sonuçlarından ...’nin sorumlu olacağının kararlaştırıldığı, davacı alacağının, esasen fona devredilen...’nin işlemi olduğu,

somut uyuşmazlık itibariyle davalı bankanın 5411 sayılı Kanun’un 140. maddesi uyarınca harçtan muaf bulunduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harçtan sorumlu tutulması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmekte ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.