Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/2088 K.2014/9225

Taraflar arasında görülen davada Trabzon 1. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 28.11.2013 tarih ve 2012/1163-2013/1177 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Ç.. A.. vekili ve davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili kurumun mülkiyetinde bulunan enerji nakil hatlarından, müvekkili kurumun muvafakatinin alınması ve hat katılım payı ödenmesi koşuluyla elektrik dağıtımı yapan kuruluşlarca üçüncü kişilere müstakil abonelikler tesis edilebileceğini, müstakil aboneliklerle enerji nakil hatlarının kullanılması karşılığında müvekkili kurumun yönetim kurulunca belirlenen tarifeye göre hesaplanan hat katılım payının ve bakım işletme masraflarının müvekkili kuruma ödenmesinin gerektiğini,

bu kapsamda Kuşakkaya TV istasyonundan davalı ÇEDAŞ aracılığı ile hat katılım payı ve bakım işletme masrafı ödenmeksizin diğer davalı NTV (A Yapım Televizyon Program A.Ş.) firmasına 16.12.1999-30.07.2008 tarihleri arasında müvekkilinin bilgisi dışında yasal prosedüre uyulmaksızın müstakil abonelik tesis edildiğini ileri sürerek, 3.936,76 TL'nin 16.12.1999 tarihinden itibaren hesaplanacak reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı ÇEDAŞ vekili, söz konusu enerji nakil branşman hatlarının bir kısmının müvekkili tarafından diğer abonelere elektrik enerjisi sağlamak için kullanıldığını, bu hatların bakım ve onarımlarının müvekkili tarafından gerçekleştirildiğini ve karşılığında davacıdan bedel talep edilmediğini, söz konusu hatların davacıya ait olduğunun da kanıtlanmadığını, müvekkilinin davacıya hat katılım payı ödemek zorunda bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Diğer davalı vekili, husumet itirazında bulunmuş, davanın esastan reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı ÇEDAŞ'ın davacıya ait enerji nakil hattı ve trafosunun AG çıkışında davacı kurumun bilgisi dışında enerji kullandığı, hat katılım bedelinin, davalı ÇEDAŞ'ın bu konuda belirleme yapmamasından ötürü, Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği'nin 8/2. maddesindeki kıstaslara göre belirlenmesi gerektiği, buna göre davacının talep edebileceği hat katılım bedelinin 601,68 TL olduğu,

davacının işletme ve bakım masrafları yaptığını ispatlayamadığı davanın kısmen kabulü ile 601,68 TL'nin 04/09/2008 tarihinden işleyecek reeskont faiziyle tahsiline fazla istemin reddine, diğer davalı yönünden verilen hüküm kesinleştiğinden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ÇEDAŞ vekili temyiz etmiştir.

1-HUMK’nın 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri 1.000,00 TL’yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar, karar tarihi itibariyle 1.820,00 TL'dir. Davacı tarafından 3.336,76 TL'nin tahsili talep edilmiş, mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 601,68 TL'nin tahsiline karar verilmiştir. Davada kabul edilen miktar, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığından mümeyyiz davalı vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3-Ancak mahkemece, davacı tarafça işletme ve bakım masrafı yapıldığının kanıtlanamadığı gerekçesiyle işletme ve bakım masraflarına yönelik talep reddedilmişse de davacı taraf, davaya konu enerji nakil hatlarının maliki olup, 24.02.2010 tarihli bilirkişi raporunda da açıklandığı üzere söz konusu hatların işletme ve bakım masrafları hat sahibi tarafından karşılanmaktadır.

Bu durumda, mahkemece Elektrik Piyasası Tarifeler Yönetmeliği'nin 28. maddesi uyarınca elektrik dağıtım şirketlerinin işletme ve bakım masraflarını da içeren iletim sistemi kullanım fiyatını tüketicilerden tahsil etme imkanına sahip bulundukları gözetilerek davalı dağıtım şirketinin, davaya konu enerji nakil hatlarını kullandırdığı diğer davalıdan işletme ve bakım masrafı adı altında bir bedel alıp almadığının tespit edilmesi,

şayet böyle bir bedel alınmakta ise davacı hat sahibinin bu bedeli davalı dağıtım şirketinden isteyebileceğinin kabul edilmesi ve oluşacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanılgılı değerlendirme ile hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.