KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2014/2095 E., 2015/710 K.·Mahkemesi :ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ocak 2015
Karar Metni
275 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada..... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/12/2013 tarih ve 2012/602-2013/443 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 20/01/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi.... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalılardan...'in müvekkili şirkette çalıştığı sırada edindiği müşteri ilişkilerini ve bilgilerini şahıs şirketi sahibi diğer davalı ile birlikte davacı şirket aleyhinde haksız rekabet oluşturacak şekilde kullanıldıklarını, davalıların müvekkili şirketten elde edilen bilgileri ve müşteri portföyünü kullanmaları sonucu müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek, davalıların haksız rekabet oluşturan fiillerinin tespitine, men'ine, haksız rekabet sonucu meydana gelen durumun ortadan kaldırılmasına, 20.000 TL maddi, 20.000 TL manevi olmak üzere toplam 40.000 TL tazminatın davalılardan tahsiline ve hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, davanın görev ve esas yönünden reddini savunmuştur.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacıya karşı davalıların haksız rekabet eylemlerinin söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2014/2095, K. 2015/710, 20 Ocak 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama