Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/2104 K.2014/18555

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/05/2013 tarih ve 2012/93-2013/242 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı banka vekili ile fer'i müdahil TMSF vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 28.11.2014 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ..., davalı ...Ş. vekili Av. ... ile TMSF vekili Av... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 08.12.1999 tarihinde 36.500 TL'yi, 17.12.1999 tarihinde ise 50.000 TL'yi ... A.Ş'nin Ankara Şubesi'ne yatırdığını, hesaptaki paranın bankanın yanıltması ve yönlendirmesi ile ve ... A.Ş'nin güvencesinde olduğu izlenimi verilerek off-shore hesabına yatırılmasına davacının itiraz etmemesinin sağlandığını, davalının bilgi verme yükümlülüğünü ihlal ettiğini, daha sonra ... A.Ş'ye el konulduğunu ve müvekkilinin parasını geri alamadığını, müvekkilinin zararından davalı bankanın sorumlu bulunduğunu ileri sürerek, 36.500 TL'nin 08.12.1999 tarihinden, 50.000 TL'nin ise 17.12.1999 tarihinden itibaren bankalarca ödenen en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin off shore bankasından ayrı bir tüzel kişiliği olduğundan müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkili banka tarafından yalnızca havale işleminin yapıldığını, davacının daha fazla faiz elde etmek için kendi iradesiyle off shore bankasında hesap açtığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil TMSF vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre,... Bank A.Ş'nin üst düzey yönetici ortağının ....Ağır Ceza Mahkemesi'nce bankayı vasıta kılmak suretiyle dolandırıcılık suçundan cezalandırdığı, ... A.Ş.

Ankara Şubesi yetkililerinin de bankanın genel politikası doğrultusunda mevduat müşterilerini off shore şirketlerine yönlendirdikleri, davacının da bu kapsamda off shore şirketine parasını havale etmeye yönlendirildiği, bankaların güven müessesesi olmaları gözetildiğinde bilirkişinin davacının da müterafik kusurunun bulunduğu yönündeki mütalaasına itibar edilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabülüne, 86.500 TL'nin, 36.500 TL'lik bölümüne 08.12.1999 tarihinden, 50.000 TL'lik bölümüne ise 17.12.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı banka vekili ile fer'i müdahil TMSF vekili temyiz etmiştir. 1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalının sorumluluğunun mülga BK’nın 41, 55 ve mülga TTK’nın 336. maddelerinden kaynaklanmasına, davacının zararının parasını off shore bankasından tahsil etme olanağının kalmadığının anlaşıldığı andan itibaren doğması nedeniyle zamanaşımı süresinin bu tarihten başlayacak olmasına göre davalı banka ile fer'i müdahil TMSF vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Mahkemece, davalı bankaya harç yüklenmiş ise de davalı ...Ş'ye karşı işbu davanın açılma nedeninin bu banka tarafından devir alınan ... A.Ş'nin işlem ve eylemlerinden kaynaklandığı, davacıya ait paranın off shore bankasına gönderilmesi konusundaki işlem ve eylemleri yürüten ... A.Ş'nin TMSF tarafından devir alındıktan sonra en son... Bank A.Ş'ye devredildiği, bu durumda Fon Bankası iken... Bank A.Ş'ye devredilen ...

A.Ş'nin eylemlerinden dolayı açılan davada, bu bankayı devir alan... Bank A.Ş'nin 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harç ile sorumlu tutulması doğru olmayıp, kararın bu yönden bozulması gerekirse de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın anılan yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.