Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/2110 K.2014/17541

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/07/2013 tarih ve 2012/235-2013/178 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı ile fer'i müdahil TMSF vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 11.11.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av...., davalı .... vekili Av. ... ve fer'i müdahil TMSF vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili davacının davalı banka devrinden önce .... A.Ş. Marmaris Şubesine 30/11/1999 tarihinde, 20.000,00 TL parasını %86 Net faiz ile vadesi 05/01/2000 tarihinde dolacak şekilde yatırdığını, kendisine yatırmış olduğu paraya karşılık bir banka cüzdanı verildiğini, daha sonra 22/12/1999 tarihinde bankaya TMSF tarafından el konulduğunu, davacının mevduatının ....

Bank Ltd adlı paravan banka hesabına aktarılmış olduğu ve Off Shore mevduatları sigorta kapsamı dışında olduğu gerekçesiyle ödenmediğini ileri sürerek davacının davalı bankaya yatırmış olduğu 20.000,00 TL mevduat alacağının davalı bankadan hükmen tahsiline, TL alacaklarına paranın bankaya yattığı 30/11/1999 tarihinden vade sonuna olan 05/01/2000 tarihine kadar yıllık %86 akdi faiz, 05/01/2000 tarihinden fiili ödeme tarihine kadar ise 3095 sayılı kanunun 2.maddesinin son bendi gereğince %86 akdi faizden az olmamak üzere temerrüt faizi uygulanmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın zamanaşımına uğradığını,davalı bankanın davacının talebi doğrultusunda havale işlemini yerine getirdiğini, davacının serbest iradesiyle daha fazla getirisi sağlayan bir yatırım alternatifi olarak kıyı bankacılığını tercih ettiğini, davalı banka tarafından bilgisi dışında işlem yapılması ve iradesinin yanıltılmasının söz konusu olmadığını, davacının kendi özgür iradesi ve seçimi ile parasını tamamıyla farklı bir tüzel kişilik olan... Bank Ltd'ye yatırdığının son derece açık ve tartışmasız olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulü ile 20.000 TL'nin 30.11.1999 tarhinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar davalı ile fer'i müdahil TMSF vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalının sorumluluğunun BK’nın 41, 55 ve TTK’nın 336'ıncı maddelerinden kaynaklanmasına, davacının zararını ... Bankasından tahsil etme olanağının kalmadığının anlaşıldığı andan itibaren zaman aşımı süresinin başlamasının gerekmesine göre, davalı .... vekili ile fer'i müdahil TMSF vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, banka hesabındaki paranın tahsili istemine ilişkindir. Uyuşmazlık konusu hesabın açılmasını teşvik eden Yurtbank A.Ş'nin 22.12.1999 tarihinde TMSF’ye devir olunduğu, 26.01.2001 tarihinde ise... A.Ş. ile devren birleştirildiği, yine TMSF ile ..

A.Ş. (sonraki unvanı ING Bank) arasında yapılan 09.08.2001 tarihli hisse devir sözleşmesi ile külli halefıyet prensipleri çerçevesinde bu banka ile birleştirildiği, anılan sözleşmenin 6.13 maddesi uyarınca bankanın devir tarihinden önceki döneme ait olması kaydıyla, devir alan bankanın maruz kalabileceği her türlü taleplerden doğacak tüm yükümlülükten ve bunlara ilişkin olarak mahkemelere intikal etmiş bulunan dava, takip ve benzer işlemlerin sonuçlarından TMSF’nin sorumlu olacağının kararlaştırıldığı, davacı alacağının, esasen fona devredilen Yurtbank A.Ş.’nin işlemi olduğu,

somut uyuşmazlık itibariyle davalı bankanın 5411 sayılı Kanun’un 140. maddesi uyarınca harçtan muaf bulunduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harçtan sorumlu tutulması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.