KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2014/2183 E., 2014/9998 K.·Mahkemesi :asliye Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 29 Mayıs 2014
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/04/2012 gün ve 2010/311-2012/174 sayılı kararı bozan Daire’nin 28/10/2013 gün ve 2013/13162-2013/18965 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalı ile müvekkili arasında akdedilen bir kısım poliçelerin 09.04.2008 tarihinde iptal edildiğini, primlerin iade edilmemesi üzerine başlatılan icra takibine davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, davalı tarafından icra takibinden sonra ödenen 1700 Euro'nun tenzili ile, 6.824,66 Euro asıl alacak, 557,71 Euro işlemiş faiz olmak üzere toplam 7.382,37 Euro üzerinden itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir .
Davalı vekili, davacının talebi üzerine bir kısım poliçelerin iptal edilerek hesaplanan 1700 Euro'nun 08.07.2008 tarihinde iade edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, poliçe iptalleri nedeniyle davacı alacağının 6.824,66 Euro ana para, 557,82 Euro faiz toplamından oluşan 7382,48 Euro olduğu gerekçesiyle, davacının itirazın iptali talebinin kabulüne, şartlar oluşmadığından icra inkar tazminat talebinin reddine dair verilen karar davalı vekili ile katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 28.10.2013 tarihli kararı ile bozulmuştur.
Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2014/2183, K. 2014/9998, 29 Mayıs 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama