Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/2236 K.2014/6094

Taraflar arasında görülen davada rilen 19/09/2012 gün ve 2009/100-2012/311 sayılı kararı onayan Daire’nin 24/10/2013 gün ve ayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili asıl davada, davalı firmanın 1996 yılında 965 tescil numaralı tasarımlarından 2 numaralı tasarımı tescil ettirmiş olması ve müvekkili firma hakkında, bu tescilli tasarımın aynısını üretiyor olmasından bahsederek mahkemenin 2009/31 esas sayılı dosyası ile 554 sayılı aykırılık davası açtığını, bu nedenle işbu hükümsüzlük davasını açmakta müvekkilinin menfaati bulunduğunu, davalının koruma talep ettiği tasarımın gerek yenilik gerekse ayırt edicilik niteliğini haiz olmadığını, hükümsüzlük davasına konu olabilecek tasarımlardan bulunduğunu ileri sürerek,

davalı şirketin965 nolu endüstriyel tasarım tescil belgesinin 2 nolu tasarımının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiş; açılan birleşik dosyayla aynı tasarımdaki 1 nolu tasarımın hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin tescilli tasarımlarının yeni ve ayırt edici nitelikte olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi raporuna göre, davalıya ait tescilli tasarımların ve davalıya ait tabak ürünleri ve diğer ürünlerin, yeni, özgün ve ayırt edici unsurları haiz olmadığı, tescilli tasarımların tümünün anonim olduğu gerekçesiyle, ana dava dosyası ve ana dava dosyasıyla birleştirilensayılı dosyaları üzerinden açılan davaların kabulüne, davalı şirket adına kayıtlı 965 nolu endüstriyel tasarım tescil belgesinin 1 ve 2 nolu sırasında yer alan endüstriyel tasarım tescilinin hükümsüzlüğüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.