Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/2252 K.2014/9021

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24.09.2013 tarih ve 2011/221-2013/189 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin bir çok ülkede tescilli "..." ibareli markasının bulunduğunu, aynı markayı Türkiye'de de tescil ettirmek için yaptığı 2011/04716 sayılı başvurunun davalının 2001/21323 sayılı markası gerekçe gösterilek reddedildiğini, yapılan araştırmada davalının anılan markayı kullanmadığının tespit edildiğini ileri sürerek davalı adına tescilli 2001/21323 sayılı "..." ibareli markanın 556 sayılı KHK'nın 14 ve 42/1-c maddeleri uyarınca 3. sınıf mallar yönünden hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin hükümsüzlüğü istenen markayı aktif olarak kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının hükümsüzlüğü istenen dava konusu markayı kullandığını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.