Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/2361 K.2014/16467

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/11/2013 tarih ve 2013/21-2013/50 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında yapılan görüşmeler neticesinde reklam kampanyası çalışması başlatıldığını, davalının tüm iletişim faaliyetlerinde kullanılabilecek ... başlığı altında bir konsept hazırlandığını, konseptin renkli baskılı tüm çalışma detaylarının davalıya incelenmek üzere teslim edildiğini, davalının, çalışmanın beğenilmediğini ve kullanılmayacağını müvekkiline bildirmesi üzerine görüşmelerin sonlandırıldığını, daha sonra müvekkilinin, reklam konseptini dava dışı şirkete sunduğunu ve beğenilmesi üzerine aralarında sözleşme imzalandığını, sözleşmeden sonra davalının,

kampanya kapsamındaki çalışmaları müvekkilinin bilgisi ve rızası dışında kullanarak farklı tarihlerde gazetede yayınlattığını, reklamın yayınlanması nedeniyle dava dışı şirketin, yapılan sözleşmeyi feshettiğini, müvekkilinin zarara uğradığını ileri sürerek, 10.000 TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davalı arasında herhangi bir ilişkinin bulunmadığını, söz konusu görsellerin uluslararası bir firmanın internet sitesinden alındığını, herkesin bu görsellere ulaşma imkanının olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu "..." başlığı altındaki konsept ve reklam broşüründeki fotoğrafların ... adlı internet sitesinden alındığı, reklam konseptinin FSEK anlamında eser sayılmayacağı, onu meydana getiren davacının iş ürünü olduğunun kabul edilmesi gerektiği, davalının üç ayrı tarihte gazeteye verdiği reklam broşürünün, davacının dosyaya sunduğu CD içeriğindeki görsellerle hemen hemen aynı olduğu, bu haliyle davacının iş ürünü olan reklam konseptinin ve broşürünün kullanılması eyleminin haksız rekabet teşkil ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.