Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/3043 K.2014/9351

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16.08.2011 gün ve 2011/32-2011/292 sayılı kararı onayan Daire’nin 11.10.2013 gün ve 2012/1423-2013/18159 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, ... Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen 20.12.2005 tarih 2 O 5098/05 numaralı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, bu kararın ve yargılama masraflarına ilişkin tespit kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının davalıya Lahey Sözleşmesi uyarınca tebliğ edildiğini gösterir belgelerin davacı tarafça dosyaya ibraz edilemediği, tebliğin doğrudan posta yoluyla yapılması halinde yabancı mahkeme kararının kesinleştiğinden söz edilemeyeceği, ayrıca tenfizi istenen kararın ...’nın 329 ve 405/2. maddelerine aykırı olduğu, benzer nitelikteki Türkiye’de açılan davaların reddedildiği, bu durum karşısında yabancı mahkeme kararının, Türk mahkemeleri tarafından verilen kararlarla çeliştiğinden kamu düzenine aykırı bulunduğu,

ayrıca yabancı mahkeme kararının Lahey Sözleşmesi uyarınca tebliğ edilmemesi nedeniyle kesinleşmiş bir karardan da söz edilemeyeceği, bununla birlikte yabancı mahkeme kararında, şirket hisselerinin davalıya iadesine karar verilmemesi nedeniyle mükerrer tahsilata neden olunabileceği, tüm bu durumların açıkça kamu düzenine aykırılık oluşturduğu gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 11.10.2013 günlü ilamıyla gerekçe eklenmek suretiyle onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.