Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/3262 K.2015/1186

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 07/11/2013 tarih ve 2011/595-2013/361 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 03.02.2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı ...-.... Nakliyat arasında taşıma konusunda ticari ilişki bulunduğunu, müvekkili şirketin eski ortağı ve yetkilisi olan dava dışı Müştak ....'nun davalı ile iş birliği yaparak müvekkili şirketi sıkıntıya sokmak için 01.04.2009 tanzim, 30.07.2011 vade tarihli 100.000,00 TL bedelli senet düzenleyip davalıya verdiğini, müvekkili şirketin ticari kayıtlarında senetten kaynaklanan bir borç bulunmadığını, gerçekte olmayan bir borçtan dolayı senet düzenlendiğini, davalının bu senede dayanarak 44.500,00 TL asıl alacak ve fer'ilerinin tahsili için başlattığı takibin kesinleştiğini ileri sürerek, müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine, %40 oranında kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir

Davalı vekili, müvekkilinin senede dayalı alacağının davacı şirketle olan ticari ilişkiden kaynaklandığını, dava dışı Muştak ... ve ... ile hiçbir ilgisinin bulunmadığını, müvekkiline ait faturalar ve muavin defter kayıtlarına göre 17.02.2010-30.06.2011 tarihleri arasında taraflar arasında devam eden ticari ilişkiden dolayı müvekkilinin davacıdan 44.500,72 TL alacaklı olduğunu, müvekkilinin davacıya taşıma hizmeti verdiğini karşılığında kestiği faturaların da davacı defterlerinde kayıtlı olduğunu, davacının defterlerinin incelenmesi halinde takip konusu alacağın gerçek bir alacak olduğunun anlaşılacağını, davacının kötüniyetli olması nedeniyle %40’tan az olmamak üzere tazminat ödemesine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki ticari ilişkiden dolayı düzenlenen faturaların davacının ticari defterlerinde kayıtlı olduğu, ödemeler düşüldükten sonra davacının davalıya 42.299,41 TL borçlu gözüktüğü, davalının ticari defterlerine göre davacı tarafından düzenlenen faturaların davalı defterinde kayıtlı olduğu, ödemeler düşüldükten sonra 30.06.2011 tarihi itibariyle davalının, davacıdan 44.500,72 TL alacaklı bulunduğu, takip konusu 100.000,00 TL bedelli bononun her iki tarafın ticari defterlerinde kayıtlı olmadığı,

davacı defterlerinde kayıtlı olup davalı dışında üçüncü kişilere yapılan 18.775,08 TL’lik ödemenin davalı ile ilgisinin bulunmadığı, davacının teklif ettiği yemini davalı ...’ın ifa ettiği, davacının ticari defterlerinde kayıtlı olan 42.299,41TL’yi davalıya ödediğini kanıtlayamadığı,

takip 44.500,00 TL asıl alacak için yapılmış olup, davacının tespit edilen borcu 42.299,41 TL düşüldüğünde davacının davalıya 2.209,51 TL borçlu bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalı tarafından, davacı aleyhine yürütülen icra takibinden dolayı davacının davalıya 2.200,59 TL asıl alacak ve ferilerinden dolayı borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ait istemin reddine, icra takibinde icra veznesine yatırılan paranın alacaklıya ödenmemesi yönünden ihtiyati tedbir kararı verilerek ihtiyati tedbir kararı uygulanmış olduğundan,

İİK'nın 72/4. fıkrası gereğince reddedilen miktarın %40'ı üzerinden hesaplanan 16.919,76 TL icra inkar tazminatının davacıdan tahsiline, davalının icra takibinde kötü niyetli olduğu kanıtlanmadığından davacının tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.