Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/336 K.2014/5157

Taraflar arasında görülen dava verilen 13.02.2013 tarih ve 2011/147-2013/23 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketinemesi'nin 2006/114 esas sayılı dosyası üzerinde şı alacak davası açtığını, yargılama sırasında karşı tarafın talep edilen alacağın005 tarihli havalesi ile şirket yetkilisi 00,00 YTL ödendiğini beyan ettiğini fakat müvekkili şirkete böyle bir ödemenin yapılmadığını ve müvekkili şirketin bankadan bu hususun sorulmasını talep ettiğini, bankanın karşı tarafın iddialarını doğrular şekilde cevap verdiğini ve söz konusu havaleye ilişkin bir makbuz fotokopisi gönderdiğini,

dosya üzerinde bilirkişi incelemesi yapıldığını ve taraf ticari defterlerine göre kayıtların uyuştuğu fakat 158.000,00 YTL'lik ödemeye ilişkin kayıtların farklı olduğunun tespit edildiğini, banka tarafından verilen cevap ekinde sunulan dekont örneğinin normal bir dekont olmadığını,dekontun sahte olduğunu, dava konusu makbuzun düzenlendiği tarihlerde müvekkil şirkete yapılan bir ödeme ile ilgili önce müvekkil şirket yetkilisine bir ödeme makbuzu imzalatıldığını, daha sonra da adı geçen makbuzda bir yanlışık olduğu iddia edilip tekrar bir makbuz imzalatıldığını,

müvekkilinin sonradan imzalatılan makbuzu boş olarak imzaladığına dair şüpheleri olduğunu, banka kayıtlarında ödemenin 31/08/2005 tarihinde yapıldığı, gönderilen dekontta ise 26/08/2005 tarihinin yazılı olduğunu, cevap olarak gönderilen makbuzun bilgi amaçlı düzenlenen bir makbuz olduğunu, havalenin yapıldığı müvekkil şirkete ait hesap dökümünde bahsi geçen havaleye dair bir ödeme bilgisinin olmadığını, ödeme yapan hesap üzerinde haciz bulunduğunu ve bu hesap üzerinden ödeme yapılmasının mümkün olmadığını,

davalı bankanın müvekkile ait imzanın bilgisayar teknolojisinden yararlanarak başka bir belgede kullanmış olabileceğini ahkemesi'nde açılan davada mahkemenin gönderilen makbuzu doğru saydığını ve davanın reddedildiğini, müvekkil şirketin 158.000,00 YTL zarara uğradığını ileri sürerek davalı tarafından müvekkili şirkete herhangi bir ödeme yapılmadığının tespiti ile hukuka aykırı işlem yapıldığından 26/08/2005 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte 7.000,00 YTL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

.../... -2-

Davalı vekili; 158.000,00 TL'nin davacı şirketin yetkiliının dava dilekçesinde müvekkil banka tarafından gönderilen makbuzun sahte olduğu yönünde iddialarının gerçek dışı olduğunu, gönderilen makbuzun asıl olduğunu, yine makbuz üzerindeki imzanın da davacı şirket yetkilisine ait olduğunun yapılacak bilirkişi incelemesi ile tespit edilebilceğini, söz konusu makbuzun hazırlandığı tarihin 26/08/2005 olduğunu, banka kayıtlarından ne zaman ödeme yapılmış ise makbuzun o tarihte düzenleneceğini, söz konusu ödemenin havale ile değil yazılı talimat ile yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; imzası inkar edilen, sahte düzenlendiği iddia edilen dekont üzerinde yapılan bilirkişi incelemesi neticesinde imzanın şirket yetkilisine ait olduğu, tahrifat tarih 4204 yevmiye nolu imza sirkülerine göre davacı şirketi her hususta temsil ve ilzama yetkili olduğu, davalı bankanın sorumluluğunu gerektirir bir durum bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.