KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2014/3367 E., 2014/5819 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Mart 2014
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Mahkemesi’nce verilen sayılı kararı onayan Daire’nin 02/10/2013 gün ve sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin ibareli markalarının bulunduğunu, davalı şirketin ibareli marka başvurusuna müvekkili tarafından itiraz edildiğini, davalı idare tarafından itirazın nihai olarak reddedildiğini, oysa davalı şirketin müvekkilinin markasının tanınmışlığından yararlanmaya çalıştığını, davalı markasının müvekkil markası ile yazılış, telaffuz ve harf sıralanışı bakımından birebir aynı olduğunu, müvekkilinin markasının tescilli olduğu 30. sınıf ile aynı sınıfta tescil ettirilmek istendiğini, davalı şirketin tescilini talep ettiği hizmetlerden 35. sınıf hizmetler bağlantılı ve ilişkili olduğunu,
markasının 8/4 anlamında tanınmış marka olduğunu, müvekkil markasının haksız rekabet hükümleri ile de korunduğunu, davalının eyleminin haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek,tarafından verilen sayılı kararın iptaline, davalı şirkete ait kod nolu marka tescil edilmiş ise iptaline ve hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır. Bu kez, taraf vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2014/3367, K. 2014/5819, 25 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama