Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/3409 K.2014/6513

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/07/2012 gün ve 2009/191-2012/257 sayılı kararı onayan Daire’nin 09.12.2013 gün ve 2012/17709 - 2013/22404 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin tıbbi hizmetler sektöründe faaliyet gösterdiğini, davalının 07/05/2002 tarihinde "MEDİCENNA HASTANESİ" markasını kendi adına tescil ettirdiğini, ancak davalının bu markayı 44. sınıfta hiç kullanmadığını, kullanmadığı halde bu markaya dayanarak müvekkilinin TPE nezdindeki başvurularına itiraz ettiğini, bu nedenle müvekkilinin başvurusunun kısmen reddedildiğini ileri sürerek, davalının tescilli markasının tescil edildiği tüm sınıflarda özellikle de 44. sınıftaki tıbbi hizmetlerde kullanmadığından 556 sayılı KHK'nın 14 ve 42/1-c maddeleri gereği davalı adına tescilli "MEDİCENNA HASTANESİ" ibareli markanın hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı şirketin "MEDİCENNA HASTANESİ" ibareli markayı 44. sınıf bakımından ciddi bir şekilde kullandığı, ancak 05 ve 10. sınıflar bakımından tescil edildiklerinden bu yana ve haklı neden olmaksızın 5 yılı aşkın süredir kullanmaması nedeniyle 556 sayılı KHK'nın 14-42/1 (c) ve 42/2 maddeleri kapsamında hükümsüzlüğe ilişkin yasal koşulların gerçekleştiği sonucuna varılarak, davanın kısmen kabulü ile davalı adına tescilli "MEDİCENNA HASTANESİ" ibareli markanın tescil edildiği 05 ve 10. sınıflar bakımından 556 sayılı KHK'nın 14, 42/c maddeleri gereğince kısmen hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine, 44. sınıf bakımından hükümsüzlük isteminin ise reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizin 09.12.2013 günlü ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.