Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/3511 K.2014/6600

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/12/2013 tarih ve 2013/106-2013/330 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların “F.”markalarının aynısını veya benzerlerini doğrudan ya da sorumluluğunda olan gerçek veya tüzel kişiler aracılığı ile önceden izin almadan kullanmayacağını ve kullanımını kolaylaştırmayacağını içeren bir taahhütname imzaladığını ve daha sonra söz konusu bu taahhütnameyi ihlal ettiğini ileri sürerek, davalıların taahhütnameyi ihlallerinin tespiti ile fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 100.000 USD' nin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın cezai şartın tahsili istemi olması nedeniyle mahkemenin görevsiz bulunduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının davasında 556 sayılı KHK hükümleri uyarınca tescilli markaya dayalı taklit ürünler nedeni ile tecavüz yahut bundan kaynaklı tazminat isteminde bulunmadığı, ihtilafın taahhütname içeriğine göre TTK ve BK genel hükümleri kapsamında çözümlenebileceği gerekçesiyle, davanın görev yönünden reddine, mahkemenin görevsizliğine, karar kesinleştiğinde ve istek halinde dosyanın yetkili ve görevli İstanbul Anadolu Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, marka kullanımına ilişkin taahhütnamenin ihlalinin tespiti ve buna ilişkin cezai şartın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece yazılı gerekçeyle görevsizlik karar, verilmiştir. Ancak taraflar arasındaki sözleşmede davalı, davacı adına tescilli markayı izinsiz kullanmayacağını ve kullanımını kolaylaştırmayacağını taahhüt etmiş olmasına göre, uyuşmazlığın 556 sayılı KHK kapsamında değerlendirilerek çözülmesi gerekip, davada Fikri Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi görevlidir. Aksi görüşle davanın görev nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün mümeyyiz davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.