Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/3573 K.2014/10470

Taraflar arasında görülen davada Gölhisar Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/11/2013 tarih ve 2012/148-2013/267 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl ve birleşen davada, müvekkili şirketin taşınmasını üstlendiği emtianın Antalya iline taşıması için davalıya ait aracı kiralandığını, malların tam ve hasarsız olarak davalıya teslim edildiğini, davalının tedbirsiz ve dikkatsiz davranması sonucu taşınan malların Aydın'da çalındığını, çalınan malların bedelinin müvekkili tarafından ilgilisine ödendiğini, müvekkilinin zararının, davalıya ödediği nakliye bedeli de dahil olmak üzere, 41.245,06 TL olduğunu ileri sürerek asıl davada 31.568,00 TL'nin, birleşen davada da 9.677,04 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek en yüksek reeskont faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, asıl ve birleşen davada, davalının bir kusuru olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taşıma sırasında meydana gelen zarardan davalının sorumlu olduğu, taşıma sırasında aracın korunaklı ve gözetimli olmayan bir yere park edilmesinin davalının kusurunu ortaya koyduğu, davalının rahatsızlanarak hastaneye gitmesinin kusurunu ortadan kaldırmayacağı, davacının emtia sahibi şirkete çalınan emtia bedellerini ödediği, davacının davalıdan hem anılan miktarı hemde ödediği navlunu talep hakkının bulunduğu, davacı zararının toplam 41.245,04 TL olduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmişir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dava, taşıma nedeniyle uğranılan zararın fiili taşıyıcıdan rücuan tazmini istemine ilişkin olup, üst taşıyıcı olan davacı mal sahibine ödediği bedelin fiili taşıyıcıdan tahsilini talep etmiş, mahkemece de bu bedele hükmedilmiştir.

Ancak, dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nın 785. maddesi “ Zıyadan doğan tazminat; ancak, taşıma senedine geçirilen değere, taşıma senedinde değer gösterilmemiş ve fakat taşıyıcıya bildirilip onun tarafından kabul edilmiş bir değer mevcut ise ona, böyle bir değer bulunmadığı takdirde aynı cins ve vasıftaki eşyanın gönderilene teslim edileceği yerdeki değerine göre tayin olunur.

Şu kadar ki; tazminatın piyasa değerine göre tayin edildiği hallerde zıya dolayısiyle ödenmemiş bulunan gümrük resmi, taşıma ücreti ve sair masraflar malın piyasa değerinden indirilir." hükmüne haiz olup davalı taşıyıcının sorumluluğunu bu madde hükmüne göre belirlenmesi gerekirken mahkemece, bu yönde bir inceleme yapılmaksızın, davacı üst taşıyıcının, mal sahibine ödediği bedele hükmedilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle davalı yararına buzulmasına karar vermek gerekmiştir.