KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2014/365 E., 2014/2855 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 18 Şubat 2014
- Mahkemesi
- FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Karar Metni
282 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/12/2010 gün ve 2009/168-2010/300 sayılı kararı onayan Daire’nin 30.09.2013 gün ve 2012/18898-2013/17023 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin 1961 yılında kurulduğunu, müvekkilinin bisküviler, krakerler, gofretler, pastalar vs. ürünlerin imali, ihracı, ithali ve ticaretiyle iştigal ettiğini, ... ibareli markanın Türkiye'de ilk kez kendileri tarafından kullanıldığını ve bu markanın ayırt edici özellik kazandığını, ilk kez 1961 yılında ... markasını tescil ettirdiklerini, ... ibareli çok sayıda tescilli markalarının olduğunu, davalının kötüniyetli olarak müvekkili şirket adına tescilli ... markaları ile ayırt edilemeyecek derecede benzer olan NETTİ ibaresinin tescili için başvuruda bulunduğunu,
... markalarının ayırt ediciliği ve toplumda ulaştığı tanınmışlık seviyesinin iltibas tehlikesini arttırdığını ileri sürerek, ... ...’nın 17.04.2009 tarih ve 2009-M-1559 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir. Diğer davalı davaya cevap vermemiştir. Mahkemece, davanın reddine ilişkin verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır. Bu kez, davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2014/365, K. 2014/2855, 18 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama