Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/3862 K.2014/11872

Taraflar arasında görülen davada Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/12/2013 tarih ve 2011/610-2013/998 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı....Bank ve fer'i müdahil .... vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava konusu meblağ 18.563 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ....'e devrinden önce .... A.Ş'nin Denizli Şubesi'ne 16/12/1999 tarihinde 5.000 TL parasını %83 faizle 34 gün vadeli olarak yatırdığını, kendisine yatırmış olduğu paraya karşılık bir belge ve banka cüzdanı verildiğini, 22/12/1999 tarihinde ....

A.Ş. yönetimine .... tarafından el konularak yönetiminin ....'ye devredildiğini, müvekkilin bankalara olan güvenin kötüye kullanılarak ve iradesinin sakatlanarak havale talimatı imzalatıldığı, bu şekilde toplanan paranın ....

A.Ş. yönetim tarafından Balkaner grubu şirketlere ve hayali şirketlere usulsüz kredi vermek suretiyle tüketildiğinin tespit edildiğini ileri sürerek, 5.000 TL'nin bankaya yattığı tarihten vade sonuna kadar yıllık %83 akdi faiz, vade sonundan fiili ödeme tarihine kadar ise 3095 sayılı kanununun 2. maddesi gereğince yıllık % 83 akdi faizden az olmamak üzere temerrüt faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı....Bank A.Ş. ve fer'i müdahil .... vekili, husumet, zamanaşımı ve hak düşürücü süre itirazlarında bulunarak, davanın usulden ve esastan reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının 16/12/1999 tarihinde .... A.Ş. Denizli Şubesi'ne %83 faizle 34 gün vadeli olarak 5.000 TL para yatırdığı, 22/12/1999 tarihinde .... A.Ş'ye .... tarafından el konulup yönetiminin ....'ye devredildiği, davacının .... A.Ş'ye yatırdığı paranın ....

A.Ş. tarafından davacının iradesi fesada uğratılarak alındığı ve off shore hesapları üzerinden banka vasıta kalınmak suretiyle dolandırıcılık suçundan banka yetkililerinin mahkum oldukları, davacının dolandırılmış olduğu, ceza mahkemesinin mahkumiyet kararı nazara alınarak hukuki sonuç itibariyle .... A.Ş'nin ve onun külli haleflerinin davacının ....

A.Ş. ile yapmış olduğu faiz karşılığı mevduat hesabı sözleşmesinden sorumlu oldukları gerekçesiyle, davanın kabulü ile, davacının vadeli hesabında bulunan 5.000 TL paranın 16/12/1999 tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faiziyle birlikte davalı....Bank A.Ş'den tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı....Bank A.Ş. vekili ile fer'i müdahil .... vekili ayrı ayrı temyiz etmiştir. 1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalının sorumluluğunun BK'nın 41, 55 ve TTK'nın 336'ncı maddelerinden kaynaklanmasına, davacı zararının off shore bankasından tahsil etme olanağının kalmadığının anlaşıldığı andan itibaren zamanaşımı süresinin başlamasının gerekmesine göre, davalı banka ve fer'i müdahil ....'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece, davalı bankaya harç yüklenmiş ise de davalı....Bank A.Ş'ye karşı işbu davanın açılma nedeninin bu banka tarafından devir alınan .... A.Ş'nin işlem ve eylemlerinden kaynaklandığı, davacıya ait paranın off shore bankasına gönderilmesi konusundaki işlem ve eylemleri yürüten .... A.Ş'nin .... tarafından devir alındıktan sonra en son....Bank A.Ş'ye devredildiği, bu durumda Fon Bankası iken....Bank A.Ş'ye devredilen ....

A.Ş'nin eylemlerinden dolayı açılan davada bu bankayı devir alan....Bank A.Ş'nin 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harç ile sorumlu tutulması doğru olmayıp kararın bu nedenle bozulması gerekirse de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.