Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/388 K.2014/2540

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/04/2012 gün ve 2011/34-2012/64 sayılı kararı onayan Daire’nin 19/09/2013 gün ve 2012/17132-2013/16151 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, 1974 yılından bu yana gıda sektöründe faaliyet gösteren müvekkilinin 26/01/1994 yılından itibaren "..." esas unsurlu markaları tescil ettirdiğini, "... ..." ibaresinin 29, 30 ve 31. sınıflarda marka olarak tescili için ... nezdinde yaptıkları başvurunun davalı şirketin itirazı üzerine bazı mallar emtia listesinden çıkartılmak suretiyle kısmen reddedildiğini, davacı markalarının tanınmış olduğunu, "..." esas unsuru üzerindeki gerçek hak sahipliğinin müvekkiline ait bulunduğunu, davalı şirketin sırf müvekkilinin faaliyetini engellemek için marka tescili kapsamındaki kullanmadığı ürünler yönünden başvuruya itiraz ettiğini ileri sürerek, ... ... kararının iptalini ve karara konu ürünler yönünden tescil işlemlerinin devamını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, kararın yerinde olduğunu savunmuştur.

Davalı şirket vekili, müvekkili şirketin 1966 yılında tescil ettirildiğini, markasal kullanım önceliğinin davalıya ait olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.