KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2014/3982 E., 2014/6323 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 31 Mart 2014
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasında görülen davad2013/20597 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalının aldığı parayı geri ödememesi nedeniyle yurtdışında açtıkları davada verilen kararın kesinleştiğini bildirerek,mesi kararının tenfizini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.
Bu kez, davacı vekili karar düzeltme talep etmiştir.
1-Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirine uymayan ve aşağıdaki bent dışında kalan sair karar düzeltme itirazının reddi gerekmiştir.
2-Karar düzeltme talep edilen bozma ilamında, yabancı mahkeme ilamında kesinleşme tarihi yazılı olmadığı halde sunulan karar tercümesinde, kesinleşme tarihi olarak 28.Ekim 2011 tarihi yazılı olduğu ve bu nedenle de karar aslı ile tercümesi arasında çelişki bulunduğu gerekçesiyle bu çelişkinin de giderilmesi bakımından karar bozulmuş ise de, dosyada bulunan yabancı mahkeme ilamının son sayfası arkasında apostil şerhi üzerinde kesinleşme şerhi ve tercümeye uygun kesinleşme şerhi tarihi bulunduğundan, davacı vekilinin bu hususa değinen karar düzeltme itirazının kabulü ile,
15.11.2013 tarihli bozma ilamında kesinleme şerhi ve tarihi konusunda çelişkinin giderilmesi konusundaki bozma gerekçesinin kaldırılarak hükmün aynı bozma ilamındaki yabancı mahkeme ilamındaki dosya numarası ile tercümedeki dosya numarasındaki çelişkinin giderilmesi yönündeki diğer gerekçe ile bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2014/3982, K. 2014/6323, 31 Mart 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama