Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/405 K.2014/8689

Taraflar arasında görülen davada ... 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/09/2013 tarih ve 2011/322-2013/155 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin spor ayakkabısı ve giyim sektöründe en tanınmış şirketlerden birisi olduğunu, "..." ibareli markalar yanında daire şekli içinde "90", "T90" ve "...

90" ibareli markalarının bulunduğunu, bu markaların tanınmış marka haline getirildiklerini ve 2001 yılından itibaren Türkiye'de kullanıldıklarını, 556 sayılı KHK'nın 8/3 ve 7/1-I maddeleri hükümleri uyarınca bu markaların koruma altında olduklarını, ayrıca bu markaların Paris Sözleşmesi anlamında çok tanınmış marka statüsüne kavutuklarını, müvekkiline ait "90+şekil" ibareli markanın ... tarafından da tanınmış marka olarak kabul edildiğini, davalıların müvekkilinin tanınmış markalarının aynılarını veya büyük ölçüde benzerlerini kötüniyetli olarak tescil ettirdiklerini,

söz konusu markaların tanınmışlığından haksız bir yarar sağlamaya çalıştıklarını ileri sürerek, davalılar adına tescilli markaların hükümsüzlüklerine, bu markalardan doğan hakların, müvekkiline ve müvekkilinin ürünlerini satan bayilere karşı ileri sürülmesinin durdurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının söz konusu ibareler üzerinde gerçek hak sahibi olduğu iddiasının mesnetsiz bulunduğunu, davacıya ait markaların tanınmış marka olmadıklarını, kaldı ki davacının söz konusu ibareleri Türkiye'de marka olarak da tescil ettirmediğini, davacının sadece "90" ibaresini içeren markasal kullanımının bulunmadığını, bu ibarenin "..." markası ve bumerang şekil markası ile birlikte kullanıldığını, davacı markaları ile müvekkillerine ait markalar arasında bir benzerlik mevcut olmadığını, müvekkillerinin kötüniyetli olarak hareket etmediklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının "90", "90+şekil", "... 90" ibareli markaları dünyanın birçok ülkesinde tescil ettirdiği, davalıların marka tescillerinden önce bu ibareleri gerek Türkiye'de gerekse başka ülkelerde kullandığı ve tanınmış hale getirdiği, dolayısıyla söz konusu ibareler üzerindeki üstün ve öncelikli hakkın davacıya ait olduğu, davalılar adına tescilli markalar ile davacı markaları arasında benzerlik bulunduğu,

davacı markalarının yüksek tanınmışlık düzeyleri gözetildiğinde bu markaların sadece spor ayakkabıları ve spor giyim malzemeleri emtiası üzerinde değil, tescil belgelerinde gösterilen diğer ürünler üzerinde kullanılması durumunda da 556 syılı KHK'nın 8/4. maddesi uyarınca davacının markalarının tanınmışlığından haksız yararlanmanın ve imaj transferinin söz konusu olacağı, ayrıca davalıların marka tescillerinin yukarıda açıklanan hususlar karşısında kötüniyetli görüldüğü,

bu nedenle dahi davalılara ait markaların hükümsüzlüklerinin gerektiği, ancak hükümsüz kılıncaya kadar tescilli markaların marka sahibi tarafından kullanılması önlenemeyeceğinden bu yöndeki talebin yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalılar adına tescilli markaların hükümsüzlüklerine, sair taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.