Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/4071 K.2014/10434

Taraflar arasında görülen davada Denizli 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/11/2013 tarih ve 2013/106-2013/93 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı I.. A.. adına borcu üstlenen TMSF vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı bankaya devrinden önce Y.. A.Ş'nin Denizli Şubesine 07.12.1999 tarihinde 10.100,00 TL parasını % 84 faizle üç ay vadeli olarak yatırdığını ve havale makbuzu ile banka cüzdanı verildiğini, çalışanların yanlış ve kasıtlı yönlendirmeleri ile parasının O..-S.. Bankası hesabına yatırıldığını bankaya el konulmasından sonra öğrendiği, parasını çekmek istediğin de ise mevduatın devlet garantisinde olmadığının bildirildiği, A..

A..B.. ile birlikte 53 sanık hakkında açılan kamu davası sonucunda dolandırıcılık suçundan ceza verildiğini, şirketi temsil ve idareye salahiyetli olanların vazifelerini yaptıkları sırada istedikleri haksız fiillerden şirket sorumlu olacağını ileri sürerek 10.100,00 TL'nin bankaya yatırıldığı 07.12.1999 tarihinden itibaren 3095 Sayılı Yasa'nın 1-2 maddeleri uyarınca TCMB avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka ve TMSF vekili cevap dilekçesinde; yetki, zamanaşımı, husumet itirazı ile davacının da gerekli araştırmaları yapmadığı için kusurlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil OYAK vekili; asıl muhatabının TMSF olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davanın kabulü ile 10.100,00 TL alacağın 07/12/1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince, avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı I.. A.. ve TMSF vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı İ.Bank A.Ş. vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak, somut olayda davacı alacağının esasen fona devredilen Y.. A.Ş'nin işleminden kaynaklanması karşısında 5411 sayılı Bankalar Kanunu’nun 140. Maddesi uyarınca mahkemece, davalı bankanın harçtan muaf olduğu nazara alınmadan yazılı şekilde başvurma harcı, peşin harç ve vekalet harcından sorumlu tutulmasına imkan verecek şekilde harçların yargılama giderlerinin içerisine dahil edilerek davalı bankadan tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiş kararın bu nedenle davalı I.. A.. yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3- Davalı TMSF vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince, dava dilekçesinden açıkça anlaşılacağı üzere, davada davalı olarak Y.. A.Ş. de gösterilmiş, TMSF'de Y.. A.Ş'yi izafeten, payları devralan olduğu için dava dilekçesinde yer almıştır. Davada, TMSF'ye davalı olarak husumet tahmil edilmeyip, temsilci sıfatıyla davada yer almıştır. Davalı olarak gösterilen Y.. A.Ş'nin de, diğer davalı I.. A.. ile birleşmek suretiyle tüzel kişiliği sona ermiştir. Bu itibarla, mahkemece, açıklanan hususlar nazara alınmadan, hükmedilen tutarın TMSF'den de tahsiline imkan verecek şekilde yazılı şeklide karar verilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle davalı TMSF yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir

4- Bozma sebep ve şekline göre davalı TMSF vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.