Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/4182 K.2014/9745

Taraflar arasında görülen davada Şanlıurfa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26.11.2013 tarih ve 2011/106-2013/490 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Şanlıurfa İl Emniyet Müdürlüğü'nde polis memuru olarak görev yaptığını,. 2000 mega marka 9 mm çaplı silahının bakım ve onarım için polis memuru arkadaşı . aracılığıyla T. G..Tic. ve San. Ltd.

Şti'ye teslim edilmek üzere davalı şirkete teslim edildiğini, müvekkilinin silahın bakımını yapan şirketi aradığında silahın kendilerine ulaşmadığının bildirmesi üzerine davalı şirkete başvurduğunu, davalı kargo şirketi şube yetkilisinin müvekkiline silahın bulunmadığını, kargo paketinin yırtılmış olduğunu, ancak araştırmalarının devam ettiğini belirterek 22.02.2010 tarihli tutanağı verdiğini, davalının kusuru ile silahın kaybolduğunu, bu olay sebebiyle müvekkilinin disiplin cezası aldığını, maddi ve manevi zarara uğradığını belirterek şimdilik 10.000 TL maddi,

10.000 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının husumet ehliyetinin bulunmadığını, kargo irsaliyesinde kargonun ne olduğu hususunda açıklamanın yer almadığını, kargo içerisinde silah olduğu hususunun kabul edilmediğini, davanın zamanaşımına uğradığını, TTK'nın 786/2, 781. maddeleri ve Karayolları Taşıma Kanunu'nun 8. maddesi kapsamında müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını, maddi ve manevi tazminat talep koşullarının oluşmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve toplanan delillere göre, davacının mülkiyetinde bulunan silahını usulüne uygun olmayan şekilde bakım ve tamir için yetkili olmayan üçüncü kişiye gönderdiği sırada kaybolduğu ve disiplin cezası verilmesine neden olan silahın kaybı olayında davacının kusurlu olduğu,

kimsenin kendi kusurundan yararlanamayacağı, disiplin cezasının sonuçlarından dolayı davalının sorumlu tutulamayacağı ancak kaybolan eşyaya ilişkin olarak 6762 sayılı Kanun'un 785 ve 786. maddeleri uyarınca davalının ikrar ettiği 2.840,00 TL tazminatın davalıdan talep edebileceği, manevi tazminat talep koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 2.840,00 maddi ve 2.500,00 TL manevi tazminatın 22.02.2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. 1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve süresinde zamanaşımı def'inin ileri sürülmemiş olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Ancak, davacı silahın kaybolmasından dolayı verilen disiplin cezası sebebiyle sicilinin bozulduğu, arkadaşları içinde küçük düştüğü, sicili bozuk memur olarak görüldüğü, acı çektiği, memuriyet hayatında meslektaşları gibi yükselemeyeceği, hep geri hizmetlerde çalışacağı ve yaşam tarzının olumsuz etkileneceği, hayatı boyunca acı, ızdırap ve üzüntü içinde yaşamını sürdüreceğini iddia ederek manevi tazminat talep etmiştir.

Mahkemece, silahın usulüne uygun olmayan şekilde bakım ve tamir için yetkili olmayan üçüncü kişiye gönderildiği sırada kaybolduğu, disiplin cezası verilmesine neden olan silahın kaybı olayında davacının kusurlu olduğu, kimsenin kendi kusurundan yaralanamayacağı, disiplin cezasının sonuçlarından dolayı davalının sorumlu tutulamayacağı kabul edildiğine göre, BK'nın 49. maddesinde düzenlenen manevi tazminata ilişkin olarak belirtilen şartların ne şekilde oluştuğu açıklanmaksızın ve gerekçesi gösterilmeksizin manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.