Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/4185 K.2014/10249

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/11/2013 tarih ve 2012/623-2013/640 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, .... ilçe merkezinde taksici esnafı olduğunu, davalının böbrek yetmezliği hastası olup haftada 3 kez .... ... Köyü'nden ...Devlet Hastanesine diyaliz için ticari taksisi ile davalıyı getirip götürdüğünü, 2008 yılının 12. ayına kadar olan yol ücretlerini aldığını, davalının ...Devlet Hastanesi ve ....

Araştırma Hastanesi'nden özel araçla diyalize gidip gelme raporları doğrultusunda özel araçla gidip geldiğini, 2008 yılının 12. ayından sonra 2009 yılı 12. ayına kadar ücretlerini ödemediğini, sürekli kendisini oyaladığını, davalınını ödemesi gereken ücretlerin faturalarını kestiğini, ....

Kurumuna verildiğini, diyaliz hastalarının ... ile problemler yaşadığını bildiğini, toplam 14 adet faturasının ödenmediğini, ileri sürerek 54.780 TL alacağın her bir faturanın kesim tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsilini, talep ve dava etmiştir.

Dahili davalı mirasçılar ayrı ayrı verdikleri cevap dilekçelerinde; davaya konu faturaların murislerinin ...Devlet Hastanesi'nde diyalize girmek için ...

Köyü- .... ve ...arasında kesilen taksi ücretleri olduğunu, faturaların murislerine tebliğ edilmediği gibi kendilerine de tebliğ edilmediğini, murislerinin ... emeklisi olduğunu, ... yol ücreti olarak ne kadar öderse davacı da o kadar alacağını, murislerinin taahhüdünün bu olduğunu, ancak ... ödemeleri yapmadığını, bu nedenle davacıya yol ücretleri ödenmediğini, davacının kötüniyetli olarak nasıl olsa ... öder diye taşımaya devam ettiğini, ayrıca dava konusu edilmeyen 2008 yılında ödenen ücretler konusunda da ...'nın borç çıkardığını, bu borcun kendilerince ...'ya ödendiğini, dolayısı ile davacının kendilerine borçlu olduğunu,

savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen 25.10.2013 tarihli bilirkişi raporuna göre, dava konusu 14 adet faturanın Aralık 2008 ve Aralık 2009 arasında olduğu ve davalıların bu tarihte muris ....'nın davacıya ait oto ile gittiğini kabul ettikleri, ...'dan ödeme yapıldığı takdirde davacıya ödeme yapılacağına dair dosya içerisinde delil bulunamadığı, davacı tarafından davalının yukarıda belirtilen tarihler arasında 14 ay taşındığı, bu süreçte yalnızca 2,500 TL ödeme yapıldığı, ... raporu incelendiğinde ödeme yapmama gerekçesi olarak inceleme tarihi

tarihi itibarı ile muris ...'nın özel oto gerektirecek bir durumunun olmaması olarak nitelendirildiği, bu itibarla ödeme yapılamaması gerekçesini teşkil eden olayın davacının bir kusurundan, fahiş fatura düzenlemesinden kaynaklanmadığı, gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 52,280,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir. Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.