Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/4205 K.2014/10879

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 46. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/12/2013 tarih ve 2013/19-2013/331 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı H.. Ç.. vekili, davalı vekili ve fer'i müdahil TMSF vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, Y. Bank AŞ'nin Marmaris Şubesi aracılığı ile müvekkili T.. T.. tarafından 06/11/1999 tarihli hesap açma talimatı ile aynı gün 17.000 TL, İzmit Şubesi'nde müvekkili M.. A.. tarafından 26/11/1999 tarihinde 5.800 TL, Kocaeli Şubesi'nde müvekkili H. Ç. tarafından 04/11/1999 tarihinde 1.540 TL, Eskişehir Şubesi'nde O..

P.. tarafından 06/11/1999 tarihinde 13.228 TL bedelli paranın banka personelinin yanlış ve kasti yönlendirmesi ile off shore olarak yatırıldığını, Y. Security Off Shore Bank Ltd. Şti'nin, Y.

Bank A.Ş. tarafından kurulan paravan bir şirket olduğunu, tüzel kişilik kisvesi altında vatandaşları aldatıp zarara uğrattıklarını, banka yöneticilerinin bu nedenle yargılanıp ceza aldıklarını, davalının yatırılan paralardan sorumlu olduğunu ileri sürerek müvekkillerinin yatırdığı paraların yatırıldıkları tarihlerden itibaren faizleriyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava dışı Y. Security Off Shore Bank Ltd.

Şti'nin fiilen ve hukuken tüzel kişiliğinin 2001 yılında sona erdiği, bu şirketten dava konusu paranın tahsil edilme olanağının kalmadığı, davalı bankanın, mevduat toplamaya ilişkin Bankacılık Yasası'na aykırı olarak, havale görünümlü mevduat topladığı, davalı bankaya birleşme ve devir suretiyle intikal eden Y.bank A.Ş. çalışanlarının yaptığı haksız eylem niteliğindeki işlemlerden ötürü bankanın sorumlu olduğu, güven ve itibar kurumu olan bankanın topladığı mevduatı 4389 sayılı Bankalar Kanunu'nun 10/3 maddesi gereğince iade ile yükümlü olduğu gerekçesiyle davacı T..

T.. yönünden 13.000 TL asıl alacağın 6/11/1999 tarihinden itibaren, davacı O.. P.. yönünden 12.250 TL'nin 02/12/1999 tarihinden itibaren, davacı M.. A.. yönünden 5.800 TL'nin 26/11/1999 tarihinden 31/12/1999 tarihine kadar değişken oranda reeskont, 01/01/2000 tarihinden itibaren değişken oranda avans faizi ile birlikte davalı bankadan tahsili ile davacıya verilmesine, davacılardan H.. Ç.. tarafından Y. Bank İzmir Şube aracılığı Y.

Security Off Shore Ltd'nin hesabına 1.540 TL havale edildiği iddiası ile açılan dava yönünden yapılan incelemede, dosyaya sunulan 04/11/1999 tarihli onaylı defter yaprağına göre hesabın H. Ö. adına açıldığı, Hülya Öztürk'ün indirilen nüfus kayıt örneğine göre daha önce bir evliliği veya soyadı değişikliğinin bulunmadığı, mahkememizce tespit edildiğinden davacı H.. Ç..'ın yapmış bulunduğu bir havalenin varlığı tespit edilemediği gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı H.. Ç.. vekili, davalı vekili ve fer'i müdahil TMSF vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı I. Bank A.Ş. vekili ile fer'i müdahil vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Ancak, 5411 sayılı Kanun'un 140. maddesi uyarınca Fon ve Fon'a devrolunan bankalar her türlü vergi, resim ve harçlar ile hükmolunan mali yükümlülüklerden muaf tutulmuştur. Davalı bankanın da Fon'a devrolunan Y.bank AŞ'yi satış suretiyle devralmış olması nedeniyle, bu alacak yönünden, harçtan muaf olmasına rağmen mahkemece harçtan sorumlu tutulmasına imkan verecek şekilde davalı bankadan tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiş kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

3- Davacı H.. Ç.. vekilinin temyiz istemine gelince, mahkemece hesabın H. Ö. adına açıldığı, Hülya Öztürk'ün nüfus kaydına göre daha önce bir evliliği veya soyadı değişikliği bulunmadığı gerekçesiyle bu davacı yönünden davanın reddine karar verilmiş ise de, davacı tarafından sunulan nüfus kayıt örneğine göre, davacı H.. Ç..'ın parasını yatırdığı tarihten sonra evlendiği ve kızlık soyadının Öztürk olduğu görülmektedir. Bu itibarla mahkemece bu husus yeterince araştırılmadan davacı H.. Ç.. yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle mümeyyiz davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.