Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/4453 K.2014/7664

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/03/2012 gün ve 2010/76-2012/39 sayılı kararı bozan Daire’nin 11/11/2013 gün ve 2012/7445-2013/20195 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalının, 2008/06235 sayı ile müvekkili adına tescilli pantolon tasarımlarının aynısını ürettiğini, bu şekilde fikri ve sınai hakları ihlal ettiğini ileri sürerek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL maddi, 40.000,00 TL manevi tazminatın reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili 08.07.2012 havale tarihli dilekçesi ile maddi tazminat talebini ıslah ederek 7.367,00 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı vekilince temyiz edilen karar, Dairemizin 11.11.2013 günlü kararında yazılı gerekçelerle bozulmuştur.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen, aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

2- Dava, tasarım hakkına tecavüzden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkili adına tescilli pantolon tasarımlarının aynısının davalı tarafça üretildiğini, bu hususun dava öncesinde yapılan delil tespitiyle belirlendiğini ileri sürerek eldeki davayı açmış, mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içerisinde mevcut delil tespiti bilirkişi raporu ve diğer belgeler itibariyle, davalı işyerinde yapılan inceleme sonucunda, davacının tasarım hakkına tecavüz teşkil edecek şekilde iki adet pantolon belirlenmiştir.

Yargılama sırasında alınan bilirkişi raporunda, davalı tarafça 2009 yılı içinde toplam 2833 adet pantolon üretildiği, ancak herhangi bir kod numarası verilmemesi sebebiyle hangi pantolonların davacının tasarım hakkına tecavüz oluşturduğu hususunun tespit edilemediği ifade edilmiştir.

Söz konusu bilirkişi raporunda, davacı tarafça talep olunan maddi tazminatın tespitinde ancak dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 42. maddesinin göz önüne alınabileceği mütalaa edildiği halde, mahkemece davalı tarafça elde edilen toplam karın maddi tazminata esas alınması isabetli değildir.

Bu durumda, davalı tarafça, davacı tasarımlarına tecavüz oluşturan kaç adet pantolon üretildiğinin kesin olarak belirlenemediği göz önüne alınarak, davacının maddi tazminat isteminin 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 42. maddesi gereğince hüküm altına alınması gerekirken, davalı tarafça işyerinde elde edilen toplam karın maddi tazminat olarak dikkate alınması doğru

görülmediğinden hükmün bu yönden de bozulması gerekirken, bu hususun bozma kapsamı dışında bırakıldığı anlaşıldığından, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 11.11.2013 günlü, 2012/7445 Esas-2013/20195 Karar sayılı kararı (1) nolu bendinin ortadan kaldırılarak mahkeme kararının bu gerekçe itibariyle de davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.