Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/4504 K.2014/10476

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 47. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/12/2013 tarih ve 2012/78-2013/271 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ve fer'i müdahil T.. T.. vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı bankaya devrinden önce Y.. A Ş. Eskişehir Şubesi'ne 08.09.1999 tarihinde vadeli hesap açtırdığını, hesaptaki mevduatın işlemiş faiziyle, 08.12.1999 tarihinde, 8.190,82 TL'ye ulaştığını,Y..

A.Ş yönetimine 21.12.1999 tarihinde BDDK tarafından el konulduğunu, bundan sonra müvekkilinin mevduatının, müvekkilinin iradesi yanıltılarak imzalatılan havale talimatları uyarınca off shore hesabına aktarıldığını öğrendiklerini, ceza yargılaması sonucunda Y..

A.Ş yöneticileri ve hakim ortaklarının, mudilerini dolandırdıklarının ve paranın off-shore hesabına hiç gönderilmediğinin belirlendiğini, davalı bankanın ödenmeyen mevduattan sorumlu olduğunu ileri sürerek 8.190,82 TL'ye 08.12.1999 tarihinden vade sonuna kadar akdi faiziyle, bu tarihten sonra da, mevduata uygulanacak en yüksek faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, fer'i müdahiller vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının, Y.. A.Ş'nin davalı Banka'ya devrinden önce Eskişehir Şubesi'ne yatırdığı mevduatın off shore hesabına aktarılmış gibi gösterildiği, ancak mevduatın banka bünyesinde kaldığı, bu nedenle davacının ödenmeyen mevduatından davalı Banka'nın sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 8.190,82 TL'nin 08.12.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ve fer'i müdahil T.. T.. vekillleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı İ.. Bank A.Ş. ve fer'i müdahil T.. T.. vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, davalı bankanın külli halefi olan Y.. A.Ş'nin haksız fiiline dayalı olarak açılan tazminat davası olup davacı, davalı Banka ile aralarında akdi ilişki bulunduğunu iddia etmeyip, Y.. A.Ş çalışanlarının yönlendirmesi ile parasının off shore hesabına gönderdiğini ve bu suretle haksız fiile maruz kaldığını iddia etmiş olduğundan off shore hesap cüzdanına işlenen ve vade sonunda tahakkuk ettirilen faizli tutarı talep etme hakkı bulunmayıp, sadece off shore hesabına yatırdığı miktarı yatırdığı tarihten itibaren temerrüt faizi ile birlikte tahsilini talep edebilir. Bu nedenle mahkemece, aksi düşünce ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-Davalı I.. A..'ye karşı işbu davanın açılma nedeninin, bu banka tarafından devir alınan Y.. A.Ş.'nin işlem ve eylemlerinden kaynaklandığı, davacıya ait paranın off shore bankasına gönderilmesi konusundaki işlem ve eylemleri yürüten Y.. A.Ş.'nin T.. T.. tarafından devir alındıktan sonra en son I.. A..'ye devredildiği, bu durumda F..Bankası iken I.. A..'ye devredilen Y.. A.Ş.'nin eylemlerinden dolayı açılan davada bu bankayı devir alan I.. A..'nin 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde davalı Banka'nın harç ile sorumlu tutulması doğru olmamış kararın bu nedenlerle davalı ve fer'i müdahil T.. T.. yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.