Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/4730 K.2014/10936

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/10/2012 tarih ve 2011/373-2012/232 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili; müvekkillerinden ...'ın 01.03.2010-12.01.2011 tarihleri arasında davalı şirketin ... Şubesi Acentesi olarak çalıştığını, 27.02.2010 tarihli acentelik sözleşmesinin ... tarafından keşideci diğer davacı tarafından da kefil sıfatıyla imzalandığını, davalının.

17.01.2011 tarihinde müvekkiline teslim edilen kargonun kaybolması nedeniyle acentelik sözleşmesini feshettiğini, kaybolan kargo bedeli için 27.12.2010 tarihli ihtarname ile 24439.26 TL talep ettiğini, müvekkillerince; talebin reddedilmesi ve davalı hakkında hakedilen alacaklara ilişkin icra takibine başlanılması üzerine, davalının acentelik sözleşmesi sırasında verilen evrakı doldurmak suretiyle müvekkileri aleyhine kambiyo senetlerine mahsus takip yoluyla takibe başladığını müvekkillerinin iddia edildiği gibi bir borcunun bulunmadığını, bahsi geçen senedin acentelik sözleşmesi sırasında teminat olarak verildiğini ileri sürerek ...

İcra Müdürlüğü'nün 2011/9382 esas sayılı takip dosyasında yürütülen takibin iptaline, davalının haksız ve kötüniyetli takip nedeniyle alacağın %40'ından aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının acentelik yaptığı 25.11.2010 tarihinde dağıtım bölgesi dahilinde bir kargo paketinin kaybolduğunu, müvekkilinin kargo bedelinin ödenmesini istemesine karşın davacıların ödemeye yanaşmadığını, bu nedenle müvekkilinin kayıp kargo bedelini tazmin için 24439.26 TL ödemede bulunduğunu, sonrasında acentelik sözleşmesini feshettiğini, davacıların fesih sonrasında kayıp kargo bedeli, acente kasa incelemesinde oluşabilecek açıklar ve acente sözleşmesine aykırı diğer fiiler karşılığı olarak 19.01.2011 düzenleme tarihli 21.02.2011 vadeli 64700.00 TL tutarlı bono tanzim edip müvekkiline verdiğini,

müvekkilince yapılan hesaplama ve hak edişlerin mahsubu sonrasında kalan borç miktarı olan 19364.65 TL'nin tahsili için bu bono üzerinden icra takibi başlatıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; uyuşmazlık konusu bononun taraflar arasında imzalanan acentelik sözleşmesi kapsamında oluşacak davalı alacağının teminatı olduğu, sözleşmenin 39. maddesi uyarınca bu tutarda bir teminat senedinin verileceğinin kararlaştırıldığı, ancak senedin daha sonra 19.01.2011 tarihinde ve davacı sorumluluğunda kaybolan kargo bedelinden dolayı düzenlendiği, alınan bilirkişi raporu uyarınca davalı şirketin 19364.76 TL tutarında alacaklı bulunduğu bu nedenle senedin bedelsizliğinden ve davacıların borçlu olmadıklarından bahsedilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.