Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/4759 K.2014/12485

Taraflar arasında görülen davada .... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22.10.2013 tarih ve 2011/542-2013/885 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı banka ve fer'i müdahil .... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 23.11.1999 tarihinde .... A.Ş'nin...

Şubesi'nde açtığı hesaba 4.000 TL'yi vadeli olarak yatırdığını, 22.12.1999 tarihinde ise söz konusu bankanın yönetimine BDDK tarafından el konulduğunu, yapılan araştırmada müvekkilinin bankaya yatırdığı mevduatın, banka yönetimi tarafından ...'de kurulan ....Bank Ltd. adlı bankaya aktarıldığının, müvekkilinin bankaya olan güveninin kötüye kullanılarak ve iradesi sakatlanarak havale talimatı imzalatıldığının, bu şekilde toplanan paranın ....

A.Ş. yönetimi tarafından Balkaner grubu şirketlere ve hayali şirketlere kredi verilmek suretiyle tüketildiğinin tespit edildiğini, banka yönetimine el konulmasından sonra müvekkilinin hesabındaki paranın kendisine ödenmediğini, davalının müvekkilinin zararından sorumlu bulunduğunu ileri sürerek, 4.000 TL'nin, bankaya yatırıldığı tarihten vade sonuna kadar akdi faizi, vade sonundan fiili ödeme tarihine kadar ise 3095 sayılı Kanun'un 2. maddesi gereğince akdi faizden az olmamak üzere temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili, davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin .... bankasından ayrı bir tüzel kişiliği olduğundan müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkili banka tarafından yalnızca havale işleminin yapıldığını, davacının daha fazla faiz elde etmek için kendi iradesiyle .... bankasında hesap açtığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia ve savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının 23.11.1999 tarihinde .... AŞ'nin... Şubesi'ne 4.000 TL yatırdığı, bu paranın ...'de kurulan dava dışı off-shore hesabına aktarıldığı, .... A.Ş. yöneticisi ... hakkında off-shore hesapları üzerinden banka vasıta kılınmak suretiyle dolandırıcılık suçundan mahkumiyet kararı verildiği, kararda, ... ve ....

A.Ş. yöneticilerinin off-shore hesabı açtıran kişileri dolandırdıklarının, bu suretle topladıkları paraları Balkaner Holding A.Ş. bünyesindeki şirketlere ucuz kredi olarak aktardıklarının, off-shore bankasının paravan bir şirket olarak kurdurulduğunun, .... A.Ş'nin yöneticileri tarafından davacı ve onun durumundaki diğer off-shore hesabı açtıranların iradelerinin fesada uğratıldığının ortaya konulduğu, davacının yatırdığı paradan ....

A.Ş'nin külli halefi olan davalı bankanın sorumlu bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 4.000 TL'nin 23.11.1999 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı banka vekili ve fer'i müdahil .... vekili temyiz etmiştir. 1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı banka ile fer'i müdahil .... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Mahkemece, davalı bankaya harç yüklenmiş ise de davalı Ing Bank A.Ş'ye karşı işbu davanın açılma nedeninin bu banka tarafından devir alınan .... A.Ş'nin işlem ve eylemlerinden kaynaklandığı, davacıya ait paranın .... bankasına gönderilmesi konusundaki işlem ve eylemleri yürüten .... A.Ş'nin .... tarafından devir alındıktan sonra en son Ing Bank A.Ş'ye devredildiği, bu durumda Fon Bankası iken Ing Bank A.Ş'ye devredilen ....

A.Ş'nin eylemlerinden dolayı açılan davada bu bankayı devir alan Ing Bank A.Ş'nin 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harç ile sorumlu tutulması doğru olmayıp, kararın bu yönden bozulması gerekirse de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın anılan yönden düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.