Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/4898 K.2014/8868

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/09/2012 gün ve 2009/218-2012/323 sayılı kararı onayan Daire’nin 31/10/2013 gün ve 2013/1932-2013/19244 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin dava dışı fabrika bünyesinde çalışan katılımcılara manyetik parçacık birinci ve ikinci seviye eğitimi verdiğini, bu esnada müvekkiline ait bir kısım standartların izinsiz çoğaltılmak suretiyle "..." eğitim notu ibaresini basmak suretiyle katılımcılara eğitim notu olarak dağıtıldığını, söz konusu notların fikri mülkiyetinin davacı enstitüye ait olduğunu bunun izinsiz olarak çoğaltılmasının ve telif ücreti ödemeden eğitim notlarında kullanılmasının fikri ve mali haklara tecavüz olduğunu belirterek,

fazlaya ilişkin talep ve haklar saklı kalmak suretiyle 4.900,00 TL maddi 22.500,00 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 27.400,00 TL maddi ve manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş; ıslahla maddi tazminat talebini 7.821,90 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi kök-ek raporlarına göre, davanın kısmen kabulüne kısmen reddine, davacı tarafın maddi tazminat taleplerinin kabulüne, buna göre 7.821,90 TL maddi tazminatın davalı taraftan, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte alınarak davacı tarafa verilmesine, davacı yanın manevi tazminat taleplerinin reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar dairemizce onanmıştır.

Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.