Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/4958 K.2014/6800

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 15/06/2011 tarih ve 2010/63-2011/220 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin 1990'lı yılların başından bu yana “CLAUDIA” markasını kullandığını ve bu surette bayan giyim sektöründe birçok ülkede kalite sembolü haline geldiğini, bu marka üzerinde gerçek hak sahibi olduğunu, “CLAUDIA” markasının ürettiği ürünlerin tamamı ile özdeşleştiğini, 25. sınıfta tescilli "CLAUDIA" ibareli markanın sahibi olduğunu, davalı şirketin 2008/67978 sıra numarası ile "CLAUDIO ORCIANI" ibaresini 18. ve 25. sınıfta tescil başvurusunda bulunduğunu, başvuruya yaptıkları itirazın YİDK'ca nihai olarak reddedildiğini,

davalı şirkete ait başvurunun tescili halinde müvekkiline ait "CLAUDIA" ibareli marka karışıklığa yol açacağını ve müvekkil markasının tanınmışlığından yararlanacağını ileri sürerek, TPE YİDK’nın 13.01.2010 tarih ve 2010-M-11 sayılı kararının iptaline veya 25.sınıf yönünden kısmen iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiş, son oturumda YİDK kararının 25. sınıf yönünden iptalini istediğini beyan etmiştir.

Davalı TPE vekili, davacının itiraza dayanak yaptığı “CLAUDIO ORCIANI” markasının bütününde bıraktığı izlenimin, davacının “CLAUDIA” ibareli markasından farklı olduğunu, davacıya ait itiraza mesnet “CLAUDIO” ibareli marka ile “CLAUDIO ORCIANI” ibarelerinin iltibasa yol açacak derecede benzer olmadığının görünüşlerinden ve okunuşlarından anlaşıldığını, bu farklılığın ortalama tüketici açısından markaların karıştırılma ihtimalini ortadan kaldırdığını, “CLAUDIA” – “CLAUDIO” ibarelerinin yurt dışında yaygın olarak kullanılan kişi isimleri olduğunu, bu itibarla marka unsuru olarak kullanılmalarının çok olası olduğunu,

taraflara ait markaların bütünü itibariyle bıraktıkları izlenimin farklı olduğunu, orta düzeyde tüketicinin zihninde oluşacak intiba bakımından karıştırılma ihtimalinin söz konusu olmayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket yargılamaya katılmamıştır. Mahkemece, davaya konu marka başvurusu ile davacı markası arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında benzerlik bulunduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile TPE YİDK’nın 13.01.2010 tarih ve 2010-M-11 sayılı kararının davaya konu marka başvurusunun 25. sınıfında yer alan emtia yönünden kısmen iptaline karar verilmiştir. Kararı davalı TPE vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.