Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/505 K.2014/7904

Taraflar arasında görülen davada ... 16. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 25/09/2013 tarih ve 2012/144-2013/245 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait fabrika çalışanlarının taşınması işini 28 yıl süreyle yaptığını, son taşıma sözleşmesinin 15.08.2006 tarihinden geçerli olmak üzere imzalandığını, ancak bu tarihten sonra davalının tutum değiştirip müvekkilini oyalayarak servis işini yaptırmadığını, bu durumun 07.04.2008 tarihine kadar devam ettiğini, sözleşme yapılmasına rağmen davalının edimlerini yerine getirmediğini ileri sürerek, sözleşme uyarınca taşıma yapılsaydı hak edilecek ücret olan 38.808,00 TL ve ödeyemediği kredi borcu nedeniyle tahakkuk ettirilen 963,00 TL faiz zararı olarak toplam 39.771,00 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin borcunun bulunmadığını, fabrikadaki 28 işçinin iş akitlerinin sonlandırılması nedeniyle taşıması yapılacak işçi kalmadığından davacıyla konuşularak sözleşmenin karşılıklı feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; davacının çalışamadığı süre dikkate alınarak, haksız fesih sonrasında altı aylık sürede benzer iş bulma ihtimalinin bulunduğu, bu sürede yoksun kalınan karın 19.404,00 TL olduğu, %50 seviyesinde yakıt ve diğer giderler düşüldüğünde net kazancının 9.702,00 TL olacağı gerekçesiyle 9.207.00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek değişken oranlarda reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.