KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2014/5091 E., 2014/11514 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Haziran 2014
- Mahkemesi
- TİCARET MAHKEMESİ
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/03/2011 gün ve 2009/520-2011/87 sayılı kararı bozan Daire’nin 03/10/2013 gün ve 2013/11259-2013/17422 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalılardan ...'ın müvekkili şirkette ortaklığının devam ettiği sırada müvekkili ile yaptığı 10.04.2008 tarihli anlaşma uyarınca müvekkili şirketten 1.650.000,00 TL borç para aldığını, diğer davalının da bu anlaşmaya kefil olduğunu, davalıların müvekkili şirketten 23.06.2008 tarihinde ayrıldıklarını, davalı ...'ın anılan sözleşme uyarınca müvekkili lehine ipotek tesis etmediği gibi faiz mutabakatı da yapmadığını, bu suretle sözleşmenin ihlal edilmesi sonucu paranın tamamının derhal iade edilmesini talep haklarının doğduğunu,
ihtarnamelere rağmen davalıların müvekkilinin parasını iade etmediklerini ve haklarında başlatılan icra takibine karşı da haksız ve mesnetsiz olarak itiraz etmeleri sonucu takibin durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur. Bu kez davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2014/5091, K. 2014/11514, 16 Haziran 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama