Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/5204 K.2014/8563

Taraflar arasında görülen davada ... 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/11/2012 gün ve 2010/266-2012/354 sayılı kararı bozan Daire’nin 27.11.2013 gün ve 2013/2973 - 2013/21504 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların murisi olan ...'in davacı şirketin ortağı olduğunu, davalılar murisinin davacı şirkete olan borcu nedeniyle bir kısım gayrimenkullerinin mülkiyetinin davacı şirkete devredildiğini, kalan bakiye borcu için mirasçılarına ihtarname gönderildiğini, ihtarname sonrasında mirasçılardan ...'in hissesine düşen borcu ödediğini ancak davalıların borcu ödemeyi kabul etmediklerini, davacı şirket hakkında yapılan vergi incelemesi sonucu 2007 yılı 10. ayı itibariyle ortakların aldığı borç paraların fatura edilmesi ve KDV ödenmesi gerektiğinin belirlendiğini, şirketin vergi cezasına çarptırıldığını,

kesilen vergi cezasının ortakların hisseleri oranında ödemesi hususunda ortaklara ihtarname çıkarıldığını, davalıların bu sorumluluklarını da yerine getirmeyerek borçlarını ödemediklerini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla davalılardan 5.000,00'er TL olmak üzere toplam 10.000,00 TL'nin temerrüt faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir. Islah dilekçesiyle talebini 83.012,83 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar vekili, zamanaşımı definde bulunmuş, davacı şirkete borçlarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davalıların murisin şirkete olan borcunu kabullenerek bu borcu taşınmaz devri ile ödedikleri, miras bırakanlarının tüm borçlarını miras ile birlikte kabullendikleri, murisin şirketten aldığı bu borç nedeniyle ortaya çıkan vergi borcundan da sorumlu oldukları, davalıların zaman aşımı definin ise yasaya uygun olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne 83.012,83 TL'nin 05.05.2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan miras payları oranında alınarak davacıya verilmesine dair tesis edilen karar, davalılar vekilinin temyizi üzerine, Dairemizce ilamda belirtilen nedenlerle bozulmuştur.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.