Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/5384 K.2014/11520

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/12/2011 gün ve 2011/296-2011/103 sayılı kararı düzelterek onayan Daire’nin 26/11/2013 gün ve 2012/4804-2013/21451 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın mudisi olduğunu, 21.12.1999 tarihinde davalı ...'ye devir edildiğini, parasının dava dışı off-shore bankası hesabına gönderildiğini, bu şekilde paravan kullanılarak para toplandığını, davalı banka yöneticilerinin yargılandıkları ceza dosyasında mahkum edildiklerini, müvekkilinin parasının ödenmediğini ileri sürerek, 630.839 USD'nin akdi faizi ve vade sonunda da avans faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 10.000 TL'nin 21.01.2000 tarihinden itibaren yasal, 601.840 USD'nin 21.01.2000 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 4/a. maddesi uyarınca temerrüt faiziyle tahsiline dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce düzeltilerek onanmıştır.

Bu kez taraf vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve davacı ile davacının parasının havale edildiği off-shore bankası arasında bir akdi ilişki bulunmadığından, davalı Bankanın sorumluluğunun BK’nın 41 ve 55 ile TTK’nın 336. maddelerinden kaynaklanması ve zamanaşımı süresinin, davacının parasının off-shore bankasından tahsil etme olanağının kalmadığının anlaşıldığı tarihten itibaren işlemeye başlaması karşısında, davalı tarafın zamanaşımı savunmasının yerinde olmamasına göre, taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm karar düzeltme itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.