Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2014/5558 K.2014/12949

Taraflar arasında görülen davada Kumru Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/12/2013 tarih ve 2013/5-2013/185 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, SGK Gümüşhane İl Müdürlüğü'ne verilmek üzere davalıya teslim ettiği emeklilik işlemlerine esas belgelerin kuruma ulaştırılmadığını, bu nedenle 5 aylık emeklilik maaşı gelirinden mahrum kaldığını ileri sürerek 5.000,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, 5584 sayılı Kanun uyarınca taahhütlü gönderilerin kaybı halinde ancak taahhüt ücretinin 50 katı tazminat verilebileceğini, emeklilik işlemlerinde yazılılık şartının kaldırılmış olmasından dolayı davacının e-devlet şifresi ile emeklilik başvurusu yapabileceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının emeklilik belgelerine ilişkin zarfı R....9 barkot numarası ile iadeli taahhütlü olarak davalıya teslim etmesine rağmen zarfın davalının elinde iken kaybedildiği, bu yüzden 5 aylık emekli aylığından mahrum kaldığı, davalı kurumun genel sorumluluk hükümlerine dayalı adam çalıştıran sıfatıyla zarardan sorumlu bulunduğu, sorumluluğun Posta Kanunu'nun 46. ve 50. maddeleri çerçevesinde değerlendirilemeyeceği, davalı vekilinin bu yöndeki savunmasına itibar olunmadığı, bilirkişi marifetiyle davacı zararının tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 3.611,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, davacıya teslim edilen taahhütlü gönderinin davalı yedinde iken kaybedilerek alıcı kuruma ulaştırılamamasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Taşıma işleri dava tarihinde yürürlükte olan 6102 sayılı TTK'nın Dördüncü Kitabında düzenlenmiş olup aynı Yasa'nın 852/1'inci maddesinde "Deniz, demir ve hava yoluyla taşıma ile posta idaresine ilişkin özel hükümlerin saklı olduğu" belirtilmiştir.

5584 sayılı Posta Kanunu'nun 46/1'inci maddesinde "PTT İdaresi'nin, üzerine aldığı görevleri kanun dairesinde yapmamaktan, posta ve telgraf havaleleri, posta çekleri hesabı ve ödeme şartlı maddeler ve diğer işlemler dolayısiyle tahsil ettiği paralardan ancak bu kanunda tayin edilen hadler dahilinde sorumlu olacağı" düzenlenmiş olup 50/2'inci maddesi de "Taahhütlü olarak gönderilen bir maddenin kaybı halinde PTT İdaresince taahhüt ücretinin 50 katı tutarında tazminat verilir" hükmünü amirdir.

Bu itibarla somut olayda davalının sorumluluğunun Posta Kanunu'nun 50/2'inci maddesi uyarınca sınırlı tutularak belirlenmesi gerekirken yazılı gerekçe ile zararın tümünden sorumluluğuna hükmolunması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma sebeb ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.