KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2014/562 E., 2014/3248 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 21 Şubat 2014
- Mahkemesi
- TİCARET MAHKEMESİ
Karar Metni
277 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.02.2006 gün ve 2005/830-2006/45 sayılı kararı onayan Daire’nin 30.09.2013 gün ve 2012/18342-2013/17014 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin ... ... Şubesi'nde döviz olarak tuttuğu mevduatını, banka müdürünün yönlendirmesi ile ... ... Ltd'de değerlendirilmesi için havale formu doldurduğunu, kendisine bu hesaba ait cüzdan gönderildiğini, davacının daha sonra parasını çekmek istediğinde ...ye el konduğu için ödeme yapılmayacağının bildirildiğini, tüm davalıların el ve işbirliği içinde davacıyı zararlandırdıklarını, vaki şikayet üzerine banka yöneticileri hakkında cezai takibat yapılıp dava açıldığını, davalıların akit ve haksız fiil nedeni ile sorumlu bulunduklarını ileri sürerek, 24.667,64 USD’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar, davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece, davalı ... hakkındaki davanın yargı yolu bakımından görevsizlik nedeniyle reddine, diğer davalılar hakkındaki hüküm kesinleştiğinden bu davalılar yönünden karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 30.09.2013 tarihli kararı ile onanmıştır.
Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2014/562, K. 2014/3248, 21 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama